شماری از شهروندان کشور از جهان، بهویژه مللمتحد میخواهند در این وضعیت دشوار اقتصادی مردم افغانستان را فراموش نکنند.
یک باشنده فراه در گوشه از شهر با یک چرخ دستی برای تامین نیازهای مالی خانواده خود از بامداد تا شام تلاش میکند اما به گفته او میزان بیکاری و بهای مواد خوراکی رو بهافزایش است.
او که نخواست نامش در گزارش ذکر شود گفت: «همین مشکلات را داریم. از ناگزیری و مجبوری بهاین وضعیت هستیم.»
در دل این نگرانیهای اقتصادی، برنامه جهانی خوراک هم هشدار داده که در سال ۲۰۲۶ میلادی دو صد هزار کودک بهبیماری سوتغذیه دچار خواهند شد.
در ادامه هم مدیر بخش افغانستان برنامه جهانی خوراک در گفتگو با رویترز هشدار داده که در سال گذشته افغانستان بیشترین رشد بیماری سوءتغذیه را بهثبت رساند.
آقای آیلیِف افزود: «سال گذشته بزرگترین جهش سوءتغذیهای بود که تاکنون در افغانستان ثبت شده و متأسفانه پیشبینی این است که اوضاع بدتر شود.» او برآورد کرد که در سال ۲۰۲۶ دوصد هزار کودک دیگر دچار سوءتغذیه حاد خواهند شد.»
گزارش همچنان بربنیاد آمارهای برنامه جهانی خوراک نوشته که پاکستان و ایران ۲.۵ میلیون مهاجر افغانستان را بهگونه اجباری اخراج کردهاند. و همچنان ادامه این وضعیت بیکاری را بیشتر ساخته است.
شهروندان کشور از جامعه جهانی بهویژه مللمتحد میخواهند در این وضعیت دشوار اقتصادی مردم افغانستان را فراموش نکنند.
یک باشنده بغلان گفت: «خودم کراچی دارم. مواد خوراکی و چوپ قیمت است. همه چیز قیمت است. چطور کنم. آرد و برنج قیمت است. من توانایی خرید آن را ندارم. چطور کنم.»
یک باشنده قندز افزود: «هوا سرد شده است. مواد سوخت، گاز ومواد خوراکی قیمت شده است. بیکاری بیشتر شده است. مردم توانایی خرید را ندارد. دولت باید توجه جدی به وضعیت ما داشته باشد و رسیدگی فوری کند.»
با برگشت طالبان بهقدرت، در بیشتر از چهار سال اخیر، بربنیاد گزارشهای نهادهای جهانی، میزان بیکاری و دشواریهای اقتصادی مردم بهگونه کمپیشینه بیشتر شده است.
پیشتر مللمتحد گزارش داده بود که بیش از ۱۵ میلیون شهروند کشور به کمکهای فوری بیشتر نیاز دارند.
