وزیران و مقامهای ارشد کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی روز یکشنبه برای شرکت در نشست دو روزه وزیران درباره حقوق و توانمندسازی زنان در اسلامآباد گردهم میآیند.
قرار است در نهمین نشست وزیران زن سازمان همکاری اسلامی، حدود ۱۹۰ نماینده از ۵۷ کشور عضو، همراه با مقامهای این سازمان، ناظران و شماری از زنان برجسته حضور یابند.
این نشست که هر سه تا چهار سال یکبار برگزار میشود، روند پیشرفت کشورهای عضو در زمینه حقوق زنان را بررسی میکند، سیاستهای ملی را به اشتراک میگذارد و چارچوبهای تازهای را برای گسترش مشارکت زنان در جامعه تصویب میکند.
به گفته مقامهای پاکستان، نشست امسال بر تقویت مشارکت سیاسی، اقتصادی و حرفهای زنان، بهبود دسترسی آنان به منابع مالی و فناوری و کاهش شکاف جنسیتی در عرصه دیجیتال تمرکز خواهد داشت.
سازمان همکاری اسلامی در بیانیهای گفته است که هدف این نشست، تقویت همکاری میان کشورهای عضو و فراهم کردن زمینهای است که زنان بتوانند نقش پررنگتری در توسعه اجتماعی و اقتصادی ایفا کنند.
در این بیانیه آمده است: «این نشست در سطح عالی، رهبران و سیاستگذاران را گردهم میآورد تا راهکارهای مؤثر برای توانمندسازی زنان، ترویج برابری جنسیتی و ایجاد فرصتهای بیشتر برای مشارکت زنان در ساختن آیندهای پایدار را بررسی کنند.»
نشست پیشین وزیران زن سازمان همکاری اسلامی در سال ۲۰۲۱ در قاهره برگزار شد و بر توانمندسازی زنان، چارچوبهای حمایتی و مشارکت اجتماعی و اقتصادی آنان تمرکز داشت.
با آنکه افغانستان همچنان عضو سازمان همکاری اسلامی است، طالبان تا روز شنبه بهصورت علنی تأیید نکردهاند که هیئتی را به این نشست اعزام خواهند کرد.
تصاویر منتشرشده از سوی وزارت حقوق بشر پاکستان پیش از آغاز نشست، پرچم سهرنگ افغانستان را در کنار پرچم دیگر کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی نشان میدهد. با این حال، نه مقامهای پاکستانی و نه طالبان مشخص نکردهاند که چه کسی نمایندگی افغانستان را بر عهده خواهد داشت.
این ابهام در حالی مطرح است که طالبان سال گذشته دعوت برای شرکت در نشست بینالمللی آموزش دختران در جوامع اسلامی، که آن نیز در اسلامآباد برگزار شده بود، نپذیرفتند.
این نشست در شرایطی برگزار میشود که زنان و دختران در افغانستان همچنان با محدودیتهای گسترده طالبان روبهرو هستند؛ از جمله ممنوعیت آموزش دختران در مکتبهای بالاتر از صنف ششم و دانشگاهها، محدودیتهای شدید در اشتغال و حضور در زندگی عمومی.
یکی از باشندگان کابل از شرکتکنندگان این نشست خواسته است که وضعیت زنان افغانستان را نادیده نگیرند.
او گفته است: «از کشورهای اسلامی و شرکتکنندگان این نشست میخواهیم زنان و دختران افغانستان را فراموش نکنند. میلیونها دختر همچنان از آموزش محروماند و زنان از کار و بسیاری از حقوق اساسی خود محروم هستند. امیدواریم صدای ما شنیده شود و وضعیت زنان افغانستان در اولویت گفتوگوهای این نشست قرار گیرد.»
سازمانهای حقوق بشری و مقامهای سازمان ملل متحد بارها سیاستهای طالبان در قبال زنان و دختران را محکوم کردهاند. شماری از کارشناسان سازمان ملل و نهادهای حقوق بشری نیز گفتهاند که این محدودیتها ممکن است بر اساس حقوق بینالملل، مصداق «آزار و اذیت جنسیتی» یا «آپارتاید جنسیتی» باشد.
سازمان همکاری اسلامی نیز بارها از طالبان خواسته است محدودیتهای اعمالشده بر آموزش و اشتغال زنان را لغو کنند.
