بنیاد «اکثریت فمینیست» گفته است که هزاران دختر در افغانستان، با وجود محدودیتهای آموزشی طالبان، همچنان از طریق صنفهای درس مخفی به آموزش ادامه میدهند و برای دسترسی به حق آموزش، خطر بازداشت، خشونت و مجازات را به جان میخرند.
این بنیاد در مطلبی، نوشته است که حدود ۲.۲ میلیون دختر در افغانستان از آموزش محروم هستند؛ اما شماری از آنان با حضور در صنفهای زیرزمینی و مخفی تلاش میکنند از ادامه تحصیل باز نمانند.
بر اساس این گزارش، یک سازمان غیردولتی که نام آن به دلایل امنیتی فاش نشده است، برای نزدیک به یک هزار دختر و زن در ردههای سنی ۱۳ تا ۴۵ سال زمینه آموزش را فراهم کرده است.
این بنیاد میگوید برای جلوگیری از شناسایی این صنفها، تدابیر امنیتی گستردهای اتخاذ میشود؛ از جمله فاصله زمانی میان ورود و خروج دانشآموزان، تغییر مسیر رفتوآمد به صنفها و استفاده از توضیحات از پیش تعیینشده در صورت بازجویی از سوی طالبان.
در این گزارش آمده است که بسیاری از دختران با وجود خطر بازداشت یا برخوردهای تنبیهی، همچنان در این صنفها شرکت میکنند؛ زیرا آموزش را تنها راه دستیابی به آینده و تحقق آرزوهای خود میدانند.
بنیاد «اکثریت فمینیست» به نقل از گزارش رسانه «دی میترو» نوشته است که این صنفهای مخفی، افزون بر آموزش، فضایی برای حفظ امید، ارتباط اجتماعی و زنده نگه داشتن آرزوهای دختران برای تبدیل شدن به پزشک، روانشناس و رهبران آینده فراهم کرده است.
این بنیاد از جامعه جهانی خواسته است به جای نظارهگری، راههای امن و مؤثری برای حمایت از آموزش دختران افغانستان ایجاد کند و تأکید کرده است که هیچ دختری نباید برای برخورداری از حق آموزش، جان خود را به خطر بیندازد.
طالبان پس از بازگشت به قدرت در اسد ۱۴۰۰، آموزش دختران بالاتر از صنف ششم را در افغانستان ممنوع کردند.
در ادامه، در اواخر سال ۱۴۰۱ نیز دروازههای دانشگاهها به روی دختران و زنان بسته شد.
این محدودیتها با انتقاد گسترده ملل متحد، نهادهای حقوق بشری و بسیاری از دولتها روبهرو شده است که آن را نقض حق آموزش و تبعیض سیستماتیک علیه زنان و دختران افغانستان میدانند.
در پی این محدودیتها، گزارشهای متعددی از فعالیت صنفهای آموزشی مخفی در شماری از ولایتهای افغانستان منتشر شده است.
این صنفها که عمدتاً توسط گروههای محلی و نهادهای غیردولتی حمایت میشوند، تلاش دارند زمینه ادامه آموزش دختران را فراهم کنند.
