به تاریخ ۱۳ اکتوبر سال روان، نشستی پیرامون صلح و اعلان آتشبس میان حماس و اسرائیل در شهر شرمالشیخ به میزبانی دولتهای امریکا و مصر برگزار گردید. در این مجلس، دونالد ترمپ رئیسجمهور ایالات متحده امریکا و عبدالفتاح السیسی رئیسجمهور مصر در واقع بهعنوان میزبانان نشست حضور داشتند؛ نشستی که در آن رهبران ۳۰ کشور جهان شرکت کرده بودند.
در جریان این همایش، پس از آنکه رئیسجمهور مصر بیانیهاش را ایراد کرد، رئیسجمهور ترمپ نیز سخن گفت و خود را در جایگاه یک قهرمان صلح معرفی کرد. سپس از شهباز شریف، صدراعظم پاکستان دعوت شد تا بیانیهاش را ارائه کند. بیانیه پر از تملق و مداحی شهباز شریف که به پایان رسید، ترمپ با لبخند، دست نوازشگرانهاش را بر شانه او گذاشت و خطاب به حاضرین گفت:
«او (شهباز شریف) سنگ تمام گذاشت و همهچیز را بیان کرد.»
سخنان شهباز شریف در وصف ترمپ، شباهت زیادی به اظهاراتی داشت که چند ساعت پیشتر در پارلمان اسرائیل از سوی رئیس پارلمان آن کشور در حضور ترمپ مطرح شده بود. رئیس پارلمان اسرائیل در بخشی از سخنان خود گفته بود:«هیچکس مانند ترمپ، به اندازه او، در پیشبرد صلح تلاش نکرده است.»
شهباز شریف نیز در شرمالشیخ با لحنی مشابه گفت:«بدون هدایت برجسته و تعهد استوار رئیسجمهور ترمپ، این لحظه ممکن نمیشد… تنها با پیگیری یکپارچه او برای صلح بود که کشتار و ویرانی بیجهت پایان یافت.»
بنیامین نتانیاهو، صدراعظم اسرائیل، نیز ترمپ را برای دریافت جایزه صلح نوبل نامزد کرد. او در بخشی از بیانیهاش گفت:«ترمپ شایسته مدال اسرائیل (Israel Prize) است و دریافت جایزه صلح نوبل تنها مسئله زمان است.»
نتانیاهو این اظهارات را زمانی بیان کرد که افزود: «هیچ رئیسجمهور امریکایی به اندازه ترمپ برای اسرائیل کار نکرده است.»
در همین حال، شهباز شریف نیز در نشست شرمالشیخ، ترمپ را برای برنده شدن جایزه صلح نوبل به این عبارت نامزد کرد:«امروز بار دیگر میخواهم دونالد ترمپ، رئیسجمهور امریکا را برای جایزه صلح نامزد کنم.»
این اظهارات از سوی صدراعظم کشوری مسلمان با جمعیتی بیش از ۲۵۵ میلیون تن، که احتمالاً بیانیهاش با مشورت تیم مطبوعاتی کاخ سفید تنظیم شده بود، شباهت زیادی به سخنان رئیس پارلمان اسرائیل داشت که در همان روز و با چند ساعت فاصله گفته بود:«شما (ترمپ) یک غول و ستون تاریخ یهود هستید.»
حال باید پرسید: این همسویی گفتار میان صدراعظم پاکستان و مقام اسرائیلی را چگونه میتوان تفسیر کرد، در حالیکه پاکستان از آغاز تأسیس خود، یکی از مدافعان سرسخت داعیه برحق ملت فلسطین بوده است؟
اظهارات شهباز شریف برایم چندان تازه نیست، زیرا مقامات پاکستانی، تملق را تا حد افراطی آن بخشی از دیپلماسی کشور خود میدانند ـ بدون آنکه به غرور ملی ملتشان توجهی داشته باشند.
برای نمونه، میتوان به اظهارات ذوالفقار علی بوتو، صدراعظم وقت پاکستان در سپتمبر سال ۱۹۷۳ اشاره کرد؛ زمانیکه در قصر سفید و در حضور ریچارد نیکسون، رئیسجمهور وقت امریکا، سخن گفت و به نوعی مقام خدایی برای امریکا قائل شد. بوتو اظهار داشته بود:«پاکستان با فرهنگ غرب پا به عرصه گذاشته است. ما به امریکا تعهد دادهایم. در گذشتهها برای معاملات، طریقهای ساده وجود داشت: بین خدا و شیطان باید یکی را انتخاب میکردید؛ ما خدا را انتخاب کردهایم.»
شهباز شریف نیز در ادامه همان مسیر، با تکرار مدیحهسرایی و چاپلوسی، تلاش دارد در کنار امریکا قرار گیرد؛ با تمام شعارهای دروغین اسلامدوستیاش.
مسئولیت محتوای مقالههایی که در بخش دیدگاه وبسایت آمو منتشر میشوند به دوش نویسندگان آن است.
