تا چهار روز دیگر، حاکمیت طالبان بر افغانستان وارد چهارمین سال خود میشود. شماری از دختران بازمانده از مکتب و دانشگاه در ولایت دایکندی میگویند که بیش از دو سال برای شرکت در آزمون کانکور سال ۱۴۰۱ خورشیدی آمادگی گرفته بودند؛ اما به دلیل تصمیم طالبان از حضور در این آزمون محروم شدند.
به گفته آنان، در این چهار سال چشمبهراه باز شدن دروازههای مکتبها و دانشگاهها بودهاند.
رخساره بیش از دو سال برای آمادگی در آزمون کانکور تلاش کرده بود و آرزوی ورود به دانشگاه را در دل داشت؛ اما با آمدن طالبان و بستهشدن راه کانکور، این رویا برایش به یکبارگی رنگ باخت.
اکنون او در گوشهای از شهر نیلی، مرکز ولایت دایکندی، در یک دکان خیاطی مشغول بازاریابی و فروش کالاهای سنتی زنانه است. او میگوید با آمدن طالبان تمامی آرزوهایش نقش بر آب شدند.
رخساره قاسمی، باز مانده از مکتب، میگوید: «دو سال آمادگی کانکور گرفتم، تا به رشته مورد علاقه خود کامیاب شوم؛ اما در روزهای آخر گفتند که دختران نمیتوانند به کانکور شرکت کنند. با گذشت چهار سال از بستهماندن مکتبها بازهم ما آرزو داریم که دروازههای مکتبها باز شوند. حالا تنها شغلی که خانمها میتوانند در آن کار کنند همین خیاطی است. باز هم ما امید داریم که دروازههای مکتبها باز شوند و ما بتوانیم به آرزوی مان برسیم و در آن رشته که علاقه داریم درس بخوانیم.»
حالا رخساره و پنج دختر دیگر که هرکدام بازمانده از مکتباند، در آن دکان کار میکنند و هر روز با امید به باز شدن دوباره دروازههای آموزش لحظهشماری میکنند. این دختران باز مانده از مکتب میگویند که از ناگزیری به خیاطی رو آوردهاند.
کبرا خالقی، باز مانده دیگر از مکتب، میگوید: «امیدوارم که مکتبها باز شوند تا زنان و دختران بتوانند به خواستههای خود برسند و دختران بتوانند درس بخوانند. من میخواستم که درس بخوانم و پیشرفت کنم؛ اما متاسفانه مرا نگذاشتند که درس بخوانم و به آرزوهایم برسم.»
مقدسه باقری، بازمانده از مکتب، میگوید: «فکر نمیکردیم که چنین اتفاقی بیفتد؛ اما متاسفانه مکتبها بسته شدند. ما هرگز نمیخواستیم به این کارگاه بیاییم و خیاط شویم؛ اما باز هم امید داریم که دروازههای مکتبها باز شوند و ما بتوانیم به درسهای مان ادامه دهیم.»
دایکندی و بامیان از ولایتهایی اند که پس از بستهشدن مکتبها و دانشگاهها، دختران ناگزیر شدهاند که به فعالیتهای جایگزین روی بیاورند.
بسیاری از آنان با فراگیری مهارتهایی چون خیاطی، قالینبافی، مهرهدوزی و خامکدوزی، در تلاش اند تا هم منبع درآمدی برای خود ایجاد کنند و هم استقلال اقتصادیشان را حفظ کنند.
