جنبش زنان مقتدر افغانستان که توسط مونسه مبارز، فعال حقوق زن رهبری میشود، در آستانه چهارمین سال حاکمیت دوباره طالبان بر کشور گفته است که پانزدهم اگست «روز تاریک و دردناک در حافظه جمعی مردم افغانستان است».
این جنبش در اعلامیهای گفته است: «ما با صدای بلند اعلام میکنیم که نه این سلطه (حاکمیت طالبان) را به رسمیت میشناسیم و نه سکوت در برابر آن را مجاز میدانیم. گروه طالبان با استفاده از زور و بدون هیچ مشروعیت سیاسی، قانونی یا مردمی، کنترول کشور را در دست گرفتند.»
در این اعلامیه افزوده شده که از زمان حاکمیت دوباره طالبان تاکنون، افغانستان به یکی از تاریک ترین دورانهای خود فرو رفته است؛ حقوق ابتدایی زنان و دختران به شکل سیستماتیک پامال شدهاند، میلیونها دختر از آموزش محروم گشتهاند، زنان از کار، حضور اجتماعی، سفر و حتی نفس کشیدن آزادانه در جامعه منع شدهاند، رسانهها سانسور شدهاند، فعالان جامعهٔ مدنی یا خاموش گشتهاند یا مجبور به ترک وطن شدهاند، اقلیتها مورد تبعیض و آزار قرار گرفته اند، آزادیهای فردی و جمعی در خفهترین شکل ممکن قرار دارند، اقتصاد سقوط کرده، فقر گسترش یافته و اکثریت مردم در وضعیت بحرانی زندگی میکنند.
زنان معترض در این جنبش تاکید دارند که ۱۵ اگست را «روز مقاومت و دادخواهی» میدانند؛ نه روز فراموشی. حاکمیت طالبان «نامشروع، زنستیز و ناقض آشکار حقوق بشر» است.
جنبش زنان مقتدر افغانستان از جامعه جهانی خواسته است تا از بهرسمیتشناسی طالبان «به شدت» خودداری کرده و از زنان، فعالان حقوق بشر، خبرنگاران و اقلیتهای آسیبپذیر در داخل و بیرون از کشور حمایت فوری کند.
از طرفی هم اعضای این جنبش در این اعلامیه از تمامی نیروهای سیاسی، مدنی و مردمی کشور خواستهاند که برای ایجاد یک آینده دموکراتیک، عادلانه و آزاد، متحدانه مبارزه کنند.
این زنان تاکید میکنند که «صدایشان خاموش نخواهد شد» و به مبارزه خود ادامه خواهند داد.
