صندوق حمایت از کودکان ملل متحد (یونیسف) میگوید که بیماری سرخکان در نیمه نخست سال روان میلادی جان دستکم ۳۵۷ کودک را در افغانستان گرفته است. این نهاد میگوید بیش از ۱۲ میلیون کودک در افغانستان به کمک فوری نیاز دارند.
براساس گزارش تازه یونیسف، بین ماههای جنوری تا جون بیش از ۷۴ هزار و ۸۰۰ مورد مشکوک به سرخکان در کشور ثبت شده که نزدیک به ۸۰ درصد آنها کودکان زیر پنج سال بودهاند.
به گفته این گزارش، بیماریهای قابل پیشگیری دیگر نیز همچنان شایعاند. بیش از ۷۳ هزار مورد اسهال شدید همراه با کمآبی بدن – که ۱۲ مورد آن مرگبار بوده – و بیش از ۸۲۴ هزار مورد عفونتهای تنفسی و ذاتالریه در همین بازه زمانی گزارش شده است.
یونیسف هشدار داده است که افغانستان با یکی از فوریترین اما کمتر مورد توجه قرار گرفتهترین بحرانهای تغذیه کودکان در جهان روبهرو است. بیش از ۳.۵ میلیون کودک در کشور دچار سوءتغذیه حاد هستند؛ از این میان ۱.۴ میلیون تن در معرض خطر جدی مرگ قرار دارند. بیش از ۸۵ درصد این کودکان کمتر از دو سال دارند.
در شش ماه نخست سال جاری، بیش از ۹.۵ میلیون کودک در افغانستان از نظر سوءتغذیه بررسی شدهاند. نزدیک به ۲۷۵ هزار تن آنان تحت درمان سرپایی قرار گرفته و بیش از ۲۳ هزار کودک نیازمند بستری شناخته شدهاند.
این گزارش میافزاید: «دههها جنگ، فقر گسترده، شوکهای ناشی از تغییرات اقلیمی و فروپاشی خدمات اجتماعی باعث شدهاند بیش از ۲۲.۹ میلیون تن – بیش از نیمی از نفوس افغانستان – در سال ۲۰۲۵ به کمکهای بشردوستانه نیاز داشته باشند.»
در همین حال، یونیسف گفته است موج بازگشت اجباری مهاجران از ایران، بحران انسانی را تشدید کرده است. تنها بین ماههای جنوری تا جون ۲۰۲۵ بیش از ۷۱۴ هزار افغان از ایران بازگشتهاند که ۹۹ درصد آنها بدون اسناد قانونی بوده و حدود ۷۰ درصد بهصورت اجباری اخراج شدهاند. این روند فشار سنگینی بر مرزها و جوامع محلی، که خود با فقر و ناامنی غذایی دست و پنجه نرم میکنند، وارد کرده است.
طبق برآورد یونیسف، در دوره می تا اکتوبر امسال حدود ۹.۵ میلیون تن – معادل یکپنجم جمعیت – با سطح «بحران» یا «فوریت» گرسنگی مواجه خواهند شد.
یونیسف برای ادامه فعالیتهای خود در افغانستان در سال ۲۰۲۵ درخواست ۱.۲ میلیارد دالر کرده است، اما تاکنون تنها ۵۱ درصد این نیاز مالی تأمین شده است. این نهاد ضمن قدردانی از کمکهای برخی دولتها و شرکای خصوصی هشدار داد که کمبود منابع مالی میتواند تلاشها برای مقابله با بحران را به شدت تضعیف کند.
یونیسف در این گزارش گفته است: «در طول سال ۲۰۲۵، با توجه به شدت نیازهای بشردوستانه و اساسی در افغانستان، تعهد مشترک و پایدار جامعه جهانی برای کاهش رنجها و جلوگیری از مرگهای قابل پیشگیری – بهویژه در میان کودکان و زنان – حیاتی خواهد بود.»
