شماری از زنان کارمند در نهادهای مختلف ملل متحد در افغانستان در گفتوگو با آمو میگویند که طالبان آنها و خانوادههایشان را بهگونهٔ نظاممند تهدید و زیر فشار قرار دادهاند تا از ادامهٔ فعالیتشان در این نهادها خود داری کنند.
این زنان که به دلایل امنیتی نخواستند نامی از آنها گرفته شود، می گویند که افراد وابسته به طالبان چندینبار به خانههایشان مراجعه کرده و هشدار دادهاند که در صورت حضور در محل کار، با بازداشت و حتی مرگ روبهرو خواهند شد.
یکی از کارمندان زن در نهاد ملل متحد به آمو میگوید: «طالبان خانوادهام را تهدید کردند که اگر من به کارم ادامه بدهم، نهتنها خودم بلکه اعضای خانوادهام نیز با پیامدهای جدی روبهرو خواهند شد. این تهدیدها مستقیم و گاه تلفنی صورت گرفتهاند.»
یکی دیگری از کارمندان نهاد ملل متحد افزود: «زمانی که طالبان پشت دفتر ما آمدند، ما بسیار ترسیده بودیم. بالای ما اسلحه گرفته بودند. همه ما شوکه شده بودیم. پس از آن با لباسهای ملکی چندین بار پشت در خانه ما آمدند، پدر من را هشدار دادند و از وی تعهد گرفتند که اگر دوباره به کار برویم ما را شاید زندانی کنند و حتا تهدید به مرگ کردند.»
این تهدیدها در حالی صورت میگیرند که طالبان از زمان بازگشت به قدرت حقوق اساسی زنان، بهویژه در حوزهٔ کار و آموزش، را بهشدت محدود کردهاند.
اما فشارهای طالبان بر کارمندان زن سازمانهای جهانی، چه پیامهایی برای همکاریهای بشردوستانه و توسعهای در افغانستان دارد؟
احمد سیر قریشی،کارشناس اقتصادی گفت: «این را گفته میتوانیم که روند بهبود افغانستان را تضعیف میسازد، فقر را افزایش میدهد و کشور را از جامعه جهانی دور میساز. ادغام مجدد زنان در نیروی کار به خاطر توسعه پایدار و همچنین در قسمت انسجام اجتماعی خیلی ضروری است.»
طالبان اما در پاسخ به این پرسش سکوت کردند.
پیشتر نیز ایندیپندنت به نقل از منابع گزارش داده است که افراد مسلح ناشناس در کابل، خانوادههای کارمندان زن در ملل متحد را تهدید و تحت فشار قرار دادهاند تا مانع ادامه فعالیت آنان شوند.
بر بنیاد این گزارش، این تهدیدها در اواخر ماه می ۲۰۲۵ شامل تعقیب زنان از محل کار تا خانه و وادار ساختن اعضای مرد خانواده به ارائه تعهد کتبی و فلمبرداری برای توقف کار این زنان بوده است.
