د زابل ولایت د خاک افغان ولسوالۍ اوسېدونکي وايي، د څښاک پاکو اوبو له سخت کمښت سره مخ دي او هره ورځ اړ دي څو ساعتونه مزل وکړي، تر څو یوازې څو لیټره اوبه تر لاسه کړي.
د سیمې اوسېدونکي وایي، د اقلیم د بدلون او د کلونو وچکالۍ له امله د ځمکې لاندې اوبه او د کرنې د خړوبولو سرچینې دواړه نږدې ختمې شوې دي، چې دا وضعیت د سیمې لپاره یو له تر ټولو جدي ننګونو څخه ګرځېدلی دی.
یو تن اوسېدونکی، کمالالدین، وايي: «په سیمه کې یوازې یوه فعال نل دی. موږ باید څو کیلومټره واټن ووهو چې اوبه پیدا کړو. پخوا څو نلونه وو، خو اوس یوازې یو پاتې دی.»
د اوبو نشتوالی اوس د ډېرو کورنیو لپاره د خوړو د ناامنی په څېر جدي اندېښنه ګرځېدلې ده. د سیمې خلک وايي، د مرستې لپاره یې غږونه تر اوسه نه دي اورېدل شوي.
عطاالله، بل اوسېدونکی، وايي: «موږ اړ یو چې له ټیټو سیمو اوبه په بیرلونو کې تر غرو پورې یوسو، دا ډېره سخته چاره ده. موږ یوازې د څښاک لږې اوبه پیدا کولی شو، خو هېڅ اداره یا بنسټ مو مرسته نه ده کړې.»
مفلحالله، یو بل اوسېدونکی، هم ورته شکایت کوي: «زموږ تر ټولو لویه ستونزه اوبه دي. د څښاک اوبو پیدا کول زموږ د هرې ورځې مبارزه ده.»
افغانستان د هغو هېوادونو له ډلې دی چې د اقلیم د بدلون له اغېزو سره تر ټولو ډېر زیانمن شوی. د تودوخې زیاتوالی او پرلهپسې وچکالۍ د هېواد په ډېرو برخو کې د اوبو کمښت لا شدید کړی دی. په کلیوالو سیمو لکه د زابل خاک افغان ولسوالۍ کې، د اوبو نشتوالی نه یوازې کرنه زیانمنه کړې، بلکې ګڼې کورنۍ یې اړې کړې چې د ښه ژوند په تمه خپل ټاټوبی پرېږدي.
د سیمې اوسېدونکي له اړوندو ادارو او مرستندویو بنسټونو غواړي چې د بحران له ژورتیا مخکې بېړنۍ اقدامات وکړي.
