شورای پناهندگان ناروی در گزارش تازهای گفته است که افغانستان در سال ۲۰۲۵ پنجمین بحران فراموششده آوارگی در جهان بوده است.
این گزارش که بحرانها را بر اساس میزان توجه رسانهها، کمکهای بشردوستانه، تعامل سیاسی و شمار آوارگان ارزیابی میکند، افغانستان را پس از سودان، جمهوری دموکراتیک کنگو، کلمبیا و یمن در جایگاه پنجم قرار داده است.
به گفته این نهاد، نزدیک به پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت، وضعیت بشردوستانه در افغانستان همچنان رو به وخامت است و میلیونها تن با فقر، آوارگی، رویدادهای طبیعی و محدودیتهای گسترده روبهرو هستند.
جاکوپو کاریدی، رئیس شورای پناهندگان ناروی در افغانستان، در این گزارش گفته است: «هر روز وضعیت بشردوستانه بدتر میشود و هر سال کمککنندگان بیشتری از افغانستان فاصله میگیرند. افغانستان از نظر سیاسی منزوی شده و کمکهای بشردوستانه ناچارند بار تأمین خدمات اساسی یک کشور را به دوش بکشند.»
بر بنیاد این گزارش، حدود نیمی از جمعیت افغانستان به کمکهای بشردوستانه نیاز دارند. این نهاد هشدار داده است که کاهش کمکهای بینالمللی در سال ۲۰۲۵ پیامدهای گستردهای داشته و نزدیک به چهار میلیون کودک در معرض سوءتغذیه قرار گرفتهاند.
گزارش میافزاید که بیش از ۴۰۰ مرکز صحی نیز به دلیل کمبود بودجه بسته شدهاند و میلیونها نفر دسترسی خود را به خدمات درمانی از دست دادهاند.
شورای پناهندگان ناروی همچنین به بازگشت گسترده مهاجران افغانستان از کشورهای همسایه اشاره کرده و گفته است که تنها در سال ۲۰۲۵ حدود ۲.۹ میلیون شهروند افغانستان از ایران و پاکستان به کشور بازگشتهاند؛ بسیاری از آنان در شرایطی که این نهاد آن را «اجباری» توصیف کرده، اخراج یا بازگردانده شدهاند.
در گزارش آمده است: «آنان که برای یافتن امنیت از کشور فرار کرده بودند، اکنون تقریباً بدون هیچ دارایی و امکاناتی به افغانستان بازمیگردند.»
این نهاد بازگشت مهاجران را یکی از بزرگترین چالشهای حفاظتی در افغانستان دانسته است.
گزارش همچنین به تأثیر رویدادهای طبیعی اشاره کرده و گفته است که زمینلرزهای به بزرگی ۶ درجه ریشتر در ولایت کنر بیش از ۲ هزار و ۱۵۰ کشته برجای گذاشت و هزاران خانه را ویران کرد. کمتر از سه ماه بعد نیز زمینلرزه دیگری با قدرت مشابه ولایت بلخ را لرزاند.
شورای پناهندگان ناروی در بخش دیگری از گزارش خود به افزایش تنشها میان طالبان و پاکستان پرداخته و گفته است که درگیریهای مرزی در اواخر سال ۲۰۲۵ به شدیدترین خشونتها میان دو طرف از زمان بازگشت طالبان به قدرت تبدیل شد و دهها هزار خانواده را آواره کرد.
این نهاد همچنین محدودیتهای طالبان بر زنان و دختران را از عوامل اصلی تشدید بحران دانسته است.
به گفته این سازمان، طالبان از سال ۲۰۲۱ تاکنون نزدیک به ۱۰۰ فرمان و دستور محدودکننده صادر کردهاند که دسترسی زنان به آموزش، اشتغال و زندگی عمومی را محدود کرده است.
گزارش تأکید میکند که این محدودیتها دسترسی زنان به خدمات صحی و کمکهای بشردوستانه را نیز با دشواریهای بیشتری روبهرو ساخته است.
شورای پناهندگان ناروی افزوده است که کاهش بودجه کمکهای بشردوستانه در سطح جهان نیز وضعیت افغانستان را دشوارتر کرده است. به گفته این نهاد، برنامههای بشردوستانه در سال ۲۰۲۵ تنها حدود یکسوم بودجه مورد نیاز خود را دریافت کردهاند که پایینترین سطح تأمین مالی در بیش از یک دهه گذشته به شمار میرود.
این گزارش در پایان تأکید کرده است که بحران افغانستان نیازمند توجه پایدار جامعه جهانی، ادامه حمایت از کشورهای میزبان مهاجران افغانستان و تلاشهای بلندمدت برای رسیدگی به ریشههای آوارگی و بحران انسانی در این کشور است.
