یک گزارش اختصاصی تلویزیون آمو نشان میدهد که صدها کودک در هرات در شرایط دشوار و ناامن به کارهای شاق مشغولاند؛ کودکانی که میگویند هر روز با خطرهایی چون اعتیاد، سوءاستفاده و محرومیت از آموزش روبهرو هستند.
بر اساس این گزارش، پارک فرهنگ در مرکز شهر هرات و در نزدیکی دفتر والی طالبان، به یکی از محلهای اصلی کار کودکان خیابانی تبدیل شده است. شماری از این کودکان میگویند که در محیط کار خود بهطور مداوم با افراد معتاد به مواد مخدر و دیگر افراد آسیبزا مواجه میشوند.
غلامرسول، یکی از کودکان کارگر، به آمو گفته است: «ما برای کار به داخل پارک میرویم، اما آنجا افراد مبتلا به مواد مخدر حضور دارند. این حق ما نیست که در چنین شرایطی کار کنیم. باید زمینه آموزش ما فراهم شود تا بتوانیم آینده خود را بسازیم.»
محمدنعیم غیور، مدیر پیشین استخبارات فرماندهی پولیس هرات، میگوید شمار کودکان کار در هرات بهگونه چشمگیری افزایش یافته و این کودکان با تهدیدهای جدی، از جمله خشونتهای جسمی و روانی، سوءاستفاده جنسی و اعتیاد به مواد مخدر روبهرو هستند.
کودکان کار میگویند که فشارهای اقتصادی آنان را ناگزیر کرده است تا بهجای رفتن به مکتب، برای تأمین هزینههای زندگی خانوادههایشان کار کنند.
نبی، یکی دیگر از کودکان کارگر، میگوید: «هیچکس به ما کمک نمیکند. به بازار میرویم، کفش رنگ میکنیم و روزانه پنج یا ده افغانی به دست میآوریم و همان را برای خانواده مصرف میکنیم.»
فرهاد، کودک دیگری که در خیابان کار میکند، میگوید: «لباس و کفش مناسب ندارم. در روزهای عید هم از همین کفشهایی استفاده میکنم که اکنون به پا دارم.»
یافتههای آمو از شهرکهای مهاجران در هرات نیز نشان میدهد که نبود مکاتب، امکانات آموزشی و مشکلات شدید اقتصادی سبب شده است بسیاری از کودکان این مناطق به کارهای دشوار روی بیاورند.
مولاداد، یکی از کودکان ساکن این شهرکها، میگوید: «در محل ما مکتب وجود ندارد. برای جمعآوری خاشاک میروم، چون کار دیگری نیست.»
غلامسخی، کودک دیگری، نیز میگوید: «برای جمعآوری خار و خاشاک تا کوهستان میرویم که حدود دو ساعت راه است. نه مکتب داریم و نه امکانات آموزشی.»
در همین حال، بشیر احمد تهیَنج، وزیر پیشین کار و امور اجتماعی، میگوید گسترش فقر، بیکاری و کاهش دسترسی به خدمات آموزشی، کودکان بیشتری را به بازار کار کشانده است.
منابع محلی به آمو میگویند که پس از بازگشت طالبان به قدرت، شمار کودکان خیابانی و کارگر در هرات بهطور قابل توجهی افزایش یافته است.
این کودکان در حالی روزگار میگذرانند که بسیاری از آنان نه به آموزش دسترسی دارند و نه از حمایتهای اجتماعی و حفاظتی لازم برخوردارند؛ وضعیتی که به گفته کارشناسان میتواند پیامدهای درازمدتی برای آینده آنان و جامعه افغانستان به همراه داشته باشد.
