اعضای تیم ملی کریکت زنان افغانستان که در تبعید زندگی میکنند، از شورای جهانی کریکت خواستهاند آنان را بهعنوان یک تیم ملی رسمی بهرسمیت بشناسد.
این درخواست پس از آن مطرح شده است که فدراسیون جهانی فوتبال، فیفا، قوانین خود را تغییر داد تا بازیکنان زن فوتبال افغانستان در تبعید بتوانند بدون تأیید طالبان در رقابتهای بینالمللی شرکت کنند.
به گزارش «ایبیسی نیوز»، بازیکنان زن کریکت افغانستان میگویند شورای جهانی کریکت تاکنون اقدام جدی برای بهرسمیتشناختن رسمی این تیم انجام نداده است.
کترین اردوی، کارشناس امور سلامت ورزش و پژوهشگر دانشگاه نیو ساوتولز استرالیا که پس از بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱ به انتقال شماری از بازیکنان زن افغانستان به استرالیا کمک کرده، از عملکرد شورای جهانی کریکت انتقاد کرده است.
او گفته است: «این وضعیت بههیچوجه تصویر خوبی ندارد. در فوتبال یک نمونه وجود دارد و امیدوارم دیگر نهادهای بینالمللی، از جمله کریکت، نیز از آن پیروی کنند.»
پس از بازگشت طالبان به قدرت و اعمال محدودیتهای گسترده بر زنان، از جمله ممنوعیت آموزش، کار و ورزش، فعالیت تیم کریکت زنان افغانستان در داخل کشور عملاً متوقف شد.
بسیاری از ورزشکاران زن به دلیل نگرانیهای امنیتی از کشور خارج شده و اکنون در کشورهایی مانند استرالیا زندگی میکنند.
شورای جهانی کریکت پیشتر یک گروه کاری برای حمایت از بازیکنان زن افغانستان ایجاد کرده بود، اما منتقدان میگویند این اقدام فاقد برنامه روشن و نمایندگی واقعی بازیکنان بوده است.
بانو اردوی گفته است: «گروه کاری قبلی اصلاً جلسه برگزار نکرد. این گروه دستکم یک بار نشست داشته، اما هنوز هیچ برنامه روشنی وجود ندارد.»
او افزوده است که نمایندگانی از بورد کریکت هند، کریکت استرالیا و بورد کریکت انگلستان در این گروه حضور دارند، اما هیچ نمایندهای از تیم زنان افغانستان در آن شامل نیست.
به گفته او، بازیکنان زن افغانستان خواهان حضور نماینده خود در این گروه شدهاند و همچنین نگرانیهایی درباره پایان بودجه این برنامه در ماه اگست وجود دارد.
بر اساس گزارش ایبیسی نیوز، این بازیکنان باور دارند که بهرسمیتشناختن رسمی تیمشان میتواند پیام مهمی برای زنان و دختران افغانستان باشد.
بانو اردوی گفته است: «آنها میخواهند به زنان و دختران افغانستان نشان دهند که زنان میتوانند هر کاری انجام دهند، اما شورای جهانی کریکت هنوز مسئولیتپذیری لازم را نشان نداده است.»
بازیکنان زن افغانستان در تبعید در ماههای اخیر در اردوهای تمرینی و بازیهای نمایشی شرکت کردهاند و قرار است در آستانه نشست شورای جهانی کریکت در شهر ادینبرو اسکاتلند نیز حضور داشته باشند.
مدافعان حقوق بشر و شماری از نهادهای ملی کریکت بارها از شورای جهانی کریکت خواستهاند موضع سختگیرانهتری در برابر حذف زنان از ورزش در افغانستان اتخاذ کند.
کترین اردوی نیز گفته است که نهادهای بینالمللی ورزشی باید پیام روشنتری در برابر آنچه «آپارتاید جنسیتی طالبان» خوانده، بفرستند.
