با سرد شدن هوا و افزایش بهای مواد خوراکی، برخی از باشندگان کشور، بهویژه در ولایتهای فقیرنشین و دورافتاده، قدرت خرید خود را از دست دادهاند.
برخی از باشندگان بامیان میگویند که بهای مواد خوراکی در بازارها بهگونهای سرسامآور افزایش یافته و مردم توان خرید ندارند.
یکی از باشندگان بامیان میگوید:
«قیمت مواد غذایی خیلی بالا رفته است، از حد گذشته. مردم به مشکل هستند؛ حالا مردم کار ندارند. مردها و زنان زیاد به بازار بامیان میآیند، اما نمیتوانند خرید کنند. مشکلات خیلی زیاد است.»
بر بنیاد آمارهای اداره ملی احصاییه و معلومات طالبان، کسر بیلانس تجارت افغانستان ۷۷.۷ درصد است. به این معنا که افغانستان بهگونه میانگین، ماهانه کمتر از ۳۰۰ میلیون دالر صادرات و بیش از یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون دالر واردات دارد.
اکنون بیش از دو ماه میشود که دادوستد افغانستان با پاکستان متوقف است.
طبق آمارهای شماری از دکانداران، پس از بستهشدن گذرگاهها با پاکستان، قیمتها به این حد رسیده است: هر بوری برنج ۲۴.۵ کیلویی ۳۲۰۰ افغانی، یک بوری آرد ۵۰ کیلویی ۲۰۰۰ افغانی و یک لیتر روغن ۱۲۴ افغانی.
برخی از پایتختنشینان میگویند که در نتیجه توقف این تجارت و افزایش بهای مواد خوراکی، مردم عام آسیب دیدهاند.
مسعود کوهستانی، باشنده کابل، میگوید: «افغانستان کشوری است که بیشتر وارداتی است و بیشتر مواد غذایی از کشورهای همسایه خریداری میشد. مشکلاتی که در روابط با همسایگان به وجود میآید باعث افزایش بهای مواد غذایی شده و این مشکلات به مردم عام آسیب رسانده است.»
از سوی دیگر، هرچند بانک جهانی از رشد ۴.۳ درصدی تولید ناخالص داخلی افغانستان در سال روان میلادی گزارش داده، اما نسبت به باقیماندن چالشهای مالی قابل توجه در کشور هشدار داده است.
در این گزارش آمده است که نزدیک به یکچهارم جوانان در افغانستان بیکار هستند و تداوم محدودیتها بر مشارکت اقتصادی و آموزشی زنان، روند توسعه سرمایه انسانی و چشماندازهای رشد آینده را تضعیف کرده است.
