گروه بینالمللی بحران در گزارش تازهاش هشدار داده که کاهش کمکهای بینالمللی، دستکم ۴۲۲ مرکز صحی در افغانستان را در سال جاری به تعلیق کشانده و بیش از ۳ میلیون تن را از دسترسی به خدمات درمانی محروم کرده است.
براساس این گزارش، بیشترین بار این بحران بر دوش زنان افتاده است. در گزارش آمده که افغانستان همچنان یکی از مرگبارترین کشورها برای زایمان به شمار میرود که در آن هر دو ساعت یک زن به دلیل عوارض قابل پیشگیری جان میبازد.
بر بنیاد این گزارش، در سال ۲۰۲۵، نزدیک به ۴۴۰ هزار زن دسترسی خود را به خدمات صحی جنسی و تولیدمثل از دست خواهند داد؛ خدماتی که پیشتر برای تطبیق با فرمانهای طالبان طراحی شده بود. گزارش میگوید که کاهش کمکها همچنین برنامههای آب، صحیسازی، بهداشت و زراعت را که زنان بیشتر به آن وابستهاند، به شدت آسیب زده است.
هرچند طالبان پرداخت بخشی از هزینههای صحی را از بودجه ملی آغاز کردهاند، اما کمبودها گسترده باقی مانده است. پیش از این، تمویلکنندگان خارجی ۹۶ درصد هزینههای صحی عمومی و ۴۴ درصد هزینههای معارف را پوشش میدادند. یکی از کارمندان کمکرسان به گروه بینالمللی بحران گفته است: «پر نشدن این خلا شبیه یک نسخه برای فاجعه است. افراد زیادی خواهند مرد.»
گزارش میافزاید که محتملترین سناریو، ادامه انزوای افغانستان زیر سایه تحریمها و سیاستهای بسته طالبان است. با وجود هشدارها، نشانهای از تغییر رویکرد طالبان در برابر مشکلات اقتصادی دیده نمیشود.
از سوی دیگر، کمککنندگان بینالمللی نیز بعید به نظر میرسد که پیشقدم شوند. ایالات متحده تحت ریاست جمهوری دونالد ترمپ، تمرکز خود را بر بازگرداندن سلاحهای امریکایی و احتمالاً ایجاد یک پایگاه در افغانستان گذاشته است. بر اساس این گزارش، تمویلکنندگان اروپایی نیز منابع محدود خود را به خدمات اساسی اختصاص میدهند و نشانهای از پر کردن این خلا دیده نمیشود.
در گزارش خاطرنشان شده که بخشی از اثرات فوری میتواند با منابع دیگر کاهش یابد. بر بنیاد این گزارش، برآوردها نشان میدهد که حوالههای بانکی در سال ۲۰۲۴ به ۳.۵ میلیارد دالر رسیده است. این آمار بیش از دو برابر کل کمکهای بشردوستانه همان سال است.
در گزارش آمده که بازار خاکستری و سیاه افغانستان نیز تا اندازهای نقش ضربهگیر ایفا میکند.
با این حال، در گزارش آمده که پیامدهای کاهش کمکها برای بسیاری از خانوادهها در افغانستان، بهویژه در روستاها، ویرانگر خواهد بود؛ جایی که تراژدیها دور از چشم عموم رخ میدهند.
گزارش میگوید: «خانوادهها دختران خود را از مکتب بیرون کرده تا آب بیاورند یا کارهای خانه را انجام دهند، ازدواج کودکان افزایش یافته و بیماری و سوءتغذیه در حال گسترش است.»
گزارش در پایان تأکید میکند: «نبود اقدام شاید قحطی یا فروپاشی دولت را در پی نداشته باشد، اما رنجها گسترده، پنهان و پایدار خواهد بود.»
