از بسته شدن دانشگاهها به روی دختران هزار روز میگذرد. وزارت تحصیلات عالی طالبان در ۲۹ قوس سال ۱۴۰۱ نامهای را پخش کرد که بر بنیاد آن تحصیل دختران در تمام دانشگاهها و موسسات تحصیلات عالی به تعلیق درآمد.
در آستانه هزارمین روز بسته شدن دانشگاهها، طالبان محدودیتهای انترنتی را نیز آغاز کردند که در نتیجه آن دخترانی که به گونه آنلاین آموزش میدیدند نیز از تحصیل محروم شدند.
ملکه، یکی از دختران بازمانده از تحصیل، رویای پزشک شدن داشت؛ رویایی که برای رسیدن به آن تا نیمه راه پیش رفته بود. اما طالبان در سومین سال دانشکده، دروازههای دانشگاه را به روی او بستند و همه آرزوهایش را نیمهتمام گذاشتند.
او دانشجوی دانشکده طب معالجوی بود.
او میگوید اکنون هزار روز است که پشت درهای بسته دانشگاه مانده و آیندهاش را در تاریکی میبیند.
ملکه میگوید: «هزار روز شده پوهنتون بروی ما بسته است. مه که قرار بود داکتر شوم و امیدم به درس و کار بود امروز در خانه نشسته هستم و روز به روز افسرده میشوم. زندگی و آینده ما تباه شده نیم دختران افسرده شده کنج خانه نیم دیگر هم مجبور به ازدواج.»
طالبان اکنون راه تازهای از محرومیت را پیش پای آنان گذاشتهاند: قطع انترنت فایبر نوری؛ یگانه راه که دختران به گونهای آنلاین به تحصیل خود ادامه میدادند.
برخی از دختران به آمو گفتهاند که قطع انترنت، روند آموزش و تحصیل شان را مختل کرده و دوری از آموزش زندگی شأن را تاریکتر خواهد ساخت.
بر بنیاد آمارهای سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد در نتیجه بسته شدن دانشگاهها و مؤسسات تحصیلات عالی، بیش از ۱۰۰ هزار دختر از تحصیلات عالی محروم شدهاند.
