شماری از باشندگان ولسوالی مارجه در ولایت هلمند میگویند که نیاز آنها به آب آشامیدنی بهگونه چشمگیری افزایش یافته است. به گفته آنان، حدود چهل تا پنجاه خانواده تنها از طریق یک نل آب شهری به آب دسترسی دارند.
از سوی دیگر، منابع در هلمند به آمو میگویند که به دلیل استفاده گسترده از آبهای زیرزمینی در زمینهای زراعتی، سطح آب در بخشهای مختلف این ولایت به طور نگرانکنندهای کاهش یافته است.
هر روز پس از بازگشت از مکتب، کودکان یکی از روستاهای ولسوالی مارجه ناگزیر اند بشکههای خالی را با خود حمل کنند، آنها را پر از آب سازند و به خانه ببرند. تصویری که به آمو رسیده، روایت هر روزه زندگی تمام خانوادههای روستای ملکزایی در ولسوالی مارجه است.
اللهداد، باشنده هلمند، میگوید: «ما به آب آشامیدنی دسترسی نداریم. همان اندک آبی هم که به دست ما میرسد، توان برآورده کردن نیازهایمان را ندارد. یک شیر آب برای چهل یا پنجاه خانواده است. همین مشکل ساده اما حیاتی، زندگی ما را به دشواری کشانده است.»
در همین حال عبدالفتاح، باشنده دیگر هلمند، میگوید: «ما از ناحیه آب با بحران بزرگ روبهرو هستیم. یک شیر آب برای چهل تا پنجاه خانواده کافی نیست. زندگی بدون آب دوام کرده نمیتواند. باید آب به اندازه کافی باشد تا این درد و رنج پایان یابد.»
باشندگان ولسوالی مارجه در کنار مشکل دسترسی به آب آشامیدنی، از فقر و ضعف اقتصادی نیز شکایت دارند. آنان میگویند توان تأمین مخارج روزمره زندگی را ندارند و کمبود آب آشامیدنی، زندگیشان را تلخ کرده است.
سراجالدین، باشنده دیگر هلمند، میگوید: «برادر مشکلات ما بیشمار است. از آب مشکل داریم، از مواد غذایی مشکل داریم. خدا شاهد است که دو سال میشود مردم ما به حدی فقیر شدهاند که ناچار به گدایی روی آوردهاند. برای یک کاسه آرد دست به گدایی میزنند. از حکومت میخواهم به خاطر خدا به حال ما توجه کند.»
از سوی دیگر، منابع در هلمند به آمو میگویند که به دلیل استفاده گسترده از آبهای شیرین زیرزمینی در زمینهای کشاورزی، سطح آب در مرکز هلمند و ولسوالیهایی مانند مارجه، واشیر و نادعلی بهگونه چشمگیر پایین آمده است.
این منابع همچنین میافزایند که میزان آب ورودی از دریای هلمند به بندها و دریاچهها و سپس به ولسوالیهای این ولایت، در مقایسه با گذشته کاهش یافته است.
