رسانه‌ها

نی در تبعید: گزارش وزارت خارجه امریکا تنها بخشی از فاجعه آزادی بیان در افغانستان است

عکس از آرشیف

نهاد حامی رسانه‌های آزاد افغانستان یا نی در تبعید در اعلامیه‌ای گفته است که گزارش سالانه حقوق بشری وزارت خارجه ایالات متحده، تنها بخشی از «فاجعه آزادی بیان» در افغانستان را بیان کرده و کل آن‌چه در طی سال گذشته برای رسانه‌های و خبرنگاران توسط طالبان اتفاق افتیده، نیست.

پیش از این وزارت خارجه امریکا در گزارش سالانه خود گفت که طالبان محدودیت‌های شدیدی بر رسانه‌ها تحمیل کرده‌اند و خبرنگاران را مورد «تهدید، بازداشت و خشونت» قرار داده‌اند.

بر اساس این گزارش بیش ۱۸۰ مورد نقض آزادی مطبوعات در یک سال گذشته ثبت شده و سانسور گسترده و محدودیت دسترسی به اینترنت توسط طالبان در سراسر افغانستان اعمال شده است.

نی در تبعید با استقبال از نشر چنین گزارش‌هایی از سوی نهادها، کشورها و سازمان‌های معتبر، می‌گوید که گزارش وزارت خارجه امریکا کاملاً حقیقت بوده؛ اما حقیقت کامل نیست. به باور این نهاد وضعیت آزادی بیان در افغانستان به مراتب بدتر از این است که در این گزارش تصریح شده و آزادی بیان در عمل در افغانستان وجود ندارد.

نی در تبعید افزوده که داده‌ها و اطلاعاتی که این نهاد در اختیار دارد نشان می‌دهند که طالبان در کنار این‌که حق آزادی بیان را به گونه کامل و در هیچ حالتی به رسمیت نمی‌شناسند، زیر نام آزادی بیان از رسانه‌ها به عنوان ابزار تبلیغاتی و بلندگوهای خود شان استفاده می‌کنند.

بر اساس اطلاعاتی که نی در تبعید می‌گوید در اختیار دارد، طالبان خبرنگاران و کارمندان رسانه‌ای را در جاهای مختلف به گونه‌های متفاوت زیر «شکنجه» قرار داده و از آنان به نفع گروه و باورهای خود شان استفاده می‌کنند.

در همین حال در این اعلامیه آمده است که طالبان در جاها و زمان‌های متعدد و مختلف، تعدادی از خبرنگاران و کارمندان رسانه‌ای را به گونه پنهانی زندانی می‌کنند و هرازگاهی از خانواده‌های آنان به نفع مالی افراد خود استفاده می‌کنند.

براساس اطالاعات نی در تبعید رسانه‌هایی که در افغانستان زیر نام رسانه آزاد و زیر سایه طالبان فعالیت دارند، هیچ امتیازی و برتری از نهادهای رسانه‌ای خود طالبان نداشته و در مواردی مجبور می‌شوند بیش‌تر از رسانه‌های خود طالبان،
به نفع این گروه صدا بلند کنند.

براساس این اطلاعات، مدیر مسئول، صاحب امتیاز و مدیر خبر هر رسانه از سوی استخبارات طالبان مجبور شده‌اند تا تعهدنامه‌ای کتبی امضاء کنند و براساس آن تعهد نامه تمامی فعالیت‌های شان‌ را به نفع باورهای طالبان انجام داده و قبل از هر فعالیتی، استخبارات طالبان را در جریان بگذارند.

نی در تبعید باور دارد که آن‌چه بر رسانه‌ها در افغانستان می‌گذرد، در تاریخ رسانه‌های افغانستان تکرار نشده و فاجعه خاموشی است که طالبان همیشه و به گونه وارونه آن را به جهانیان خوب و آرام جلوه می‌دهند.