برخی از مهاجران بازگشته به کشور هشدار میدهند که در صورت نبود زمینهٔ کار، مجبور خواهند بود بار دیگر مهاجرت کنند.
گذرگاه اسلامقلعه در غرب افغانستان، هر روز شاهد بازگشت مهاجرانی است که بهگونهٔ اجباری از ایران اخراج شدهاند. این افراد از دشواریهای زندگی در ایران و روند اخراج اجباری مهاجران روایت میکنند.
غلامحضرت، یکی از این مهاجران، میگوید: «منتظریم برای ما ویزه توزیع شود تا دوباره به ایران برگردیم. پول نداریم که حتی یک بوری برنج به خانه ببریم. کرایهٔ موتر تا هرات ۱۲۵۰ افغانی است؛ همین پول را هم نداریم.»
یکی دیگر از مهاجران که نخواست نامش فاش شود، گفت: «یکبار به وطن برگشتیم ببینیم چه وضعی دارد. اگر کار و بار نباشد، ناچاریم دوباره به ایران برویم.»
این افراد تأکید میکنند که سالهاست به وضعیت کارگران در کشور بیتوجهی شده و همین مسئله یکی از دلایل اصلی مهاجرتهای مکرر است.
یارمحمد، مهاجر بازگشته از ایران، گفت: «این وضعیت تازه نیست. چهل سال است این دشواریها ادامه دارد. در افغانستان هیچ توجهی به طبقهٔ کارگر نمیشود.»
در هفتههای اخیر، ایران روند اخراج مهاجران افغانستان را بهشکلی بیسابقه شدت بخشیده است. با وجود اعتراضهای داخلی و بینالمللی، این روند همچنان ادامه دارد.
فعالان حقوق مهاجران هشدار دادهاند که شماری از بازگشتکنندگان با تهدید انتقامجویی از سوی طالبان روبهرو هستند.
پیشتر نیز برخی از مهاجران گفته بودند که در صورت فراهم نشدن زمینهٔ کار برای خانوادهها و آموزش برای فرزندانشان، ناچارند دوباره مهاجرت کنند.
