ادم وسورنو، مدیر بخش واکنش به بحران دفتر هماهنگی امور بشردوستانه ملل متحد در سخنانی در نشست شورای این سازمان در باره افغانستان هشدار داده است که محدودیتهای اعمالشده بر زنان در افغانستان، روند امدادرسانی بشردوستانه را بهگونه جدی مختل کرده و دسترسی میلیونها نیازمند به کمکهای حیاتی را کاهش داده است.
او امروز دوشنبه در این نشست تأکید کرده است که افغانستان همچنان یکی از بزرگترین و پیچیدهترین بحرانهای انسانی جهان را تجربه میکند و نزدیک به نیمی از جمعیت کشور به کمکهای فوری بشردوستانه نیاز دارند.
به گفته او، ممنوعیتها و محدودیتهای گسترده بر کار و حضور زنان، از جمله جلوگیری از فعالیت کارمندان زن امدادرسان و محدودیت در دسترسی آنان به دفترهای ملل متحد، تأثیر مستقیم بر روند توزیع کمکها گذاشته است.
او هشدار داده که در صورت نبود حضور زنان در عملیات بشردوستانه، بخش بزرگی از زنان و دختران نیازمند از خدمات محروم میمانند.
خانم وسورنو همچنین به وضعیت امنیت غذایی در افغانستان اشاره کرده و گفته است که حدود ۴.۷ میلیون تن در وضعیت ناامنی غذایی شدید قرار دارند و ۳.۷ میلیون کودک با سوءتغذیه حاد مواجه هستند.
او افزوده است که برخی خانوادهها برای زندهماندن به «تصمیمهای ناامیدکننده» از جمله فروش فرزندان خود روی آوردهاند.
به گفته او درگیریهای اخیر، بازگشت گسترده مهاجران و بلایای طبیعی، فشار مضاعفی بر وضعیت انسانی وارد کرده و تنها در سال جاری میلادی بیش از ۷۳۶ هزار شهروند افغانستان عمدتاً از پاکستان به کشور بازگشتهاند که این موضوع منابع محدود جوامع محلی را تحت فشار قرار داده است.
مدیر بخش واکنش به بحران اوچا همچنین گفته است که با وجود ادامه فعالیتهای بشردوستانه، کمبود بودجه یکی از عوامل اصلی محدودکننده کمکرسانی است.
به گفته او، از مجموع ۱.۷۱ میلیارد دالر مورد نیاز برای سال جاری، تنها ۱۵ درصد آن تأمین شده است.
او هشدار داده است که در صورت ادامه این وضعیت، برنامههای حیاتی از جمله پیشگیری از قحطی و حمایت از خانوادههای آسیبپذیر با کاهش شدید مواجه خواهد شد.
او از شورای امنیت خواسته است تا با حمایت از کمکهای بشردوستانه اصولی، تأمین بودجه پایدار و تضمین دسترسی امدادگران به همه نیازمندان، از وخامت بیشتر بحران در افغانستان جلوگیری کند.
