امروز سومین سالروز بسته شدن دروازههای کار بهروی زنان کشور است. سه سال پیش در ۳ جدی ۱۴۰۱، وزارت اقتصاد طالبان با ارسال نامهای، کار تمام کارمندان زن در نهادهای غیردولتی داخلی و خارجی را ممنوع اعلام کرد.
شماری از زنانی که سرپرستی خانوادههای خود را بر عهده دارند، میگویند پس از اجرای این ممنوعیت، با مشکلات جدی اقتصادی روبهرو شدهاند.
برخی از زنان میگویند که ممنوعیت کار از سوی طالبان زنانی را که سرپرست خانوادههای خود بودند، با مشکلات جدی اقتصادی روبهرو کرده و کودکان شان شبها گرسنه میخوابند.
آنان خواستار برطرف شدن محدودیتهای طالبان به ویژه برداشته شدن محدودیت کاری از برابر زنان استند.
یک باشنده کابل که نمیخواهد نامش در این گزارش اضافه شود، میگوید: «خانمها را باید خانهنشین نکنند، اجازه بدهند خانمها به کار و بار خود رسیدگی کنند، در معلمی، در دفتر در موسسات در کار و بار شان رسیدگی کرده بتواند.»
واپسین گزارش تیم نظارت بر تحریمهای ملل متحد نیز از سیاستهای طالبان در برابر زنان انتقاد کرده است.
در گزارش آمار داده شده که از هر ۱۰ زن در افغانستان، ۹ تن آنان از کار، آموزش و مهارت آموزشی کنار گذاشته شدهاند و زنان سطح بلند بیکاری را تجربه میکنند.
ملل متحد گفته است که برآیند محدودیتهای طالبان بر زنان سالانه بیش از ۱ میلیارد دالر بر اقتصاد افغانستان صدمه وارد میکند.
فاطمه فرهمند، فعال حقوق زنان، میگوید: «ما زنان را داشتیم که به عنوان سرپرست خانواده بودند به عنوان نامآور خانواده بودند اما در این چهار سال در شرایط بد اقتصادی بسر میبرند حتا زنان تحصیل کرده ما در کنج خانه نشسته اند و نمی توانند کار کنند.»
زحل راد، فعال مدنی، میگوید: «این محدودیت که در افغانستان برای زنان و دختران افغانستان تحمیل می شود به زودی لغو شود.»
افزون بر این، ۱۰۷ روز از ممنوعیت کار زنان با نهادهای وابسته به ملل متحد در افغانستان میگذرد و طالبان مانع کار کارمندان زن ملل متحد در کشور شدهاند.
هرچند یوناما بارها از طالبان خواسته تا تمامی این محدودیتها را بردارند تا زنان بتوانند «کمکهای حیاتی» را به افراد نیازمند برسانند اما تا هنوز طالبان به این خواست یوناما پاسخ ندادهاند.
