کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهجویان میگوید که با وجود فروکش کردن درگیریها در خاورمیانه؛ اما نگرانیها از وضعیت مهاجران افغانستان در ایران همچنان «حاد» باقی ماندهاند و تنها ماهیت آنها تغییر کردهاند.
این نهاد در گزارشی، مشکلات اقتصادی حاد، مشکلات تمدید مدارک و موانع دسترسی به خدمات ضروری را به عنوان حوزههای اصلی و رو به رشد نگرانیها از وضعیت مهاجران کشور در ایران عنوان کرده است.
در این گزارش آمده است: «از زمان کاهش خصومتها از ۸ اپریل، این نگرانیها همچنان قابل توجه هستند. با این حال، آنان (مهاجران) به طور فزایندهای با چالشهای اجتماعی-اقتصادی و حقوقی گستردهتری همراه شدهاند.»
با این حال این نهاد افزوده که نگرانیهای اصلی مهاجران در ماه مارچ در ایران بیشتر ناشی از مسائل مربوط به درگیری، از جمله ایمنی و امنیت در میان حملههای هوایی، آسیب به سرپناه در مناطق پرخطر و نیازهای اولیه فوری ناشی از جابهجایی و آوارگی موقت بود؛ اما اکنون ماهیت این نگرانیها تغییر کرده است.
کمیشنری عالی ملل متحد در امور پناهجویان میگوید که در کنار مسائل فوری مربوط به وضعیت حقوقی، که ناشی از الزامات جدید اسناد و مدارک و هزینه بالای بیمه سلامت و هزینههای تمدید اسناد بود؛ در حال حاضر نیازهای اساسی، بهویژه پول نقد برای غذا، اجاره و مراقبتهای پزشکی، بیشترین نگرانیهای گزارش شده در میان مهاجران افغانستان در ایران است.
این در حالی است که پیش از این دفتر هماهنگی کمکهای بشردوستانه ملل متحد یا «اوچا» گفت که از ۳ اپریل تا ۲۱ این ماه میلادی، درگیریها در خاورمیانه بیشترین فشار را بر افغانستان وارد کرده است.
به گفته این نهاد، در حالی که از آغاز حمله مشترک امریکا و اسرائيل بر ایران تا ۳ اپریل، ۵۴۰۰۰ تن از ایران و پاکستان به افغانستان برگشته بودند؛ اما این آمار در ۲۰ روز اخیر و تا اوایل ماه ثور سال جاری خورشیدی، به ۱۹۰۹۰۰ تن رسید.
اوچا گفت که این بازگشتها بیشترین فشار را بر ولایتهای مرزی و مراکز شهری که از قبل تحت فشار بودهاند، وارد کرده است.
در گزارش این نهاد آمده بود که در عین حال، تصویر کلیتر منطقهای با توجه به این درگیریها، رو به وخامت است. در حالی که برخی از ترددهای تجاری از طریق تنگه هرمز ادامه دارد، اما حرکت دریایی همچنان مختل است و تأثیرات آن بر هزینههای حمل و نقل، بیمه، قیمت سوخت و زنجیرههای تأمین منطقهای همچنان پابرجاست.
دفتر هماهنگی کمکهای بشردوستانه ملل متحد افزود آنچه در ابتدای این درگیری عمدتاً به عنوان یک شوک اقتصادی ظاهر میشد، اکنون به طور آشکارتری به پیامدهای بشردوستانه برای مردم از طریق کاهش قدرت خرید، فشار بیشتر بر دسترسی به غذا، سوخت و خدمات اولیه و هزینههای بالاتر برای تحویل کمکهای بشردوستانه تبدیل میشود.
