حامد کرزی، رئیسجمهور پیشین افغانستان، در واکنش به گزارش تازه صندوق حمایت از کودکان ملل متحد (یونیسف)، بار دیگر از طالبان خواسته است که دروازههای مکتبها و دانشگاهها را به روی دختران باز کنند.
صندوق حمایت از کودکان ملل متحد اخیراً در گزارشی هشدار داده است که در پی ادامه ممنوعیت آموزش دختران، افغانستان تا سال ۲۰۳۰ با کمبود بیش از ۲۰ هزار معلم و بیش از پنج هزار کارمند صحی زن روبهرو خواهد شد.
این نهاد همچنین گفته است که شمار دختران محروم از آموزش به بیش از دو میلیون تن خواهد رسید.
آقای کرزی با ابراز نگرانی عمیق از این وضعیت گفته است که ادامه این ممنوعیت، توانایی ملی کشور را تضعیف کرده و وابستگی افغانستان به بیرون را افزایش میدهد.
او آموزش همگانی را حیاتی دانسته و تأکید کرده است که هرچه زودتر باید دروازههای مکتبها و دانشگاهها به روی دختران گشوده شود تا زمینه آموزش برای همه جوانان فراهم گردد.
در ادامه، کرزی افزوده است که با فراهم شدن زمینه آموزش و تحصیل برای دختران و پسران، مشکلات و نیازهای کشور باید به دست توانای فرزندان خود آن حل شود و افغانستان از وابستگی بیرونی رهایی یابد.
حامد کرزی از زمان بستهشدن مکتبها و دانشگاهها به روی دختران به دستور رهبر طالبان در سال ۱۴۰۰ همواره بر حق آموزش دختران و زنان تاکید کرده است.
یونیسف در گزارش تازهاش هم چنین گفته که اگر محدودیتهای کنونی بر آموزش دختران و اشتغال زنان ادامه یابد، افغانستان ممکن تا سال ۲۰۳۰ میلادی با کمبود بیش از ۲۵۰۰۰ آموزگار و کارمند صحی زن روبهرو شود.
این گزارش که روز سهشنبه، ۸ ثور، نشر شد، پیشبینی میکند که اکر تا ۲۰۰۰۰ آموزگار و حدود ۵۴۰۰ کارمند صحی زن از سیستم بیرون شوند و این موضوع دو بخش حیاتی آموزش و صحت را که به حضور زنان وابستهاند، با چالش جدی روبهرو میکند.
در این گزارش با عنوان «هزینه نبود اقدام در قبال آموزش دختران و مشارکت زنان در نیروی کار در افغانستان»، آمده که کشور همزمان با از دست دادن نیروی کار زن آموزشدیده، از ورود نسل تازه به بازار کار نیز جلوگیری میکند.
این روند در بخش آموزش نیز مشهود است. در گزارش آمد که شمار آموزگاران زن از حدود ۷۲ هزار و ۹۶۳ تن در سال ۲۰۲۲ به حدود ۶۶ هزار و ۲۰۸ تن در سال ۲۰۲۴ کاهش یافته، در حالی که تقاضا برای آموزش همچنان بالا است. این کمبود بهویژه بر دختران تأثیر میگذارد، زیرا حضور آموزگاران زن نقش مهمی در ادامه تحصیل آنان دارد.
بر بنیاد این گزراش، در بخش صحت نیز انتظار میرود دسترسی، بهویژه برای زنان، کاهش یابد. در بسیاری از بخشهای افغانستان، محدودیتهای فرهنگی دسترسی زنان به کارکنان صحی مرد را محدود میکند، از این رو حضور پزشکان، نرسها و قابلههای زن حیاتی است. یونیسف میگوید که کاهش این نیروی کار میتواند دسترسی به خدمات صحی مادران و کودکان را کاهش دهد و پیامدهای بلندمدت داشته باشد.
