یافتههای آمو نشان میدهند که نیروهای هوایی پاکستان، هنگر تجمُع کمپ امید و کانتینرهای این کمپ را با دست کم سه بم هدف قرار دادهاند. گواهان به آمو گفتهاند که هواپیماهای پاکستانی دست کم سه بم بر این کمپ انداختهاند. بر بنیاد یافتههای آمو، حدود ۲۰۰ تن در این حمله جان باخته و صدها تن دیگر زخمی شدهاند.
آمو همچنین دریافته است که در کنار کمپ امید، سه مرکز نظامی طالبان قرار دارد. یکی از این مراکز، «مرکز بهیر» نام دارد. به گفتهی منابع که آمو با آنها صحبت کرده، مرکز بهیر مسئولیت تولید هواپیماهای بیسرنشین طالبان را بردوش دارد.
کمپ امید
مرکز حمایوی کمپ امید، در دوره جمهوریت ساخته شد. این مرکز در گذشتهها مربوط وزارت کار و أمور اجتماعی بود. در آن زمان مسئولیت این مرکز آموزش حرفههای گوناگون به معتادان بود که پس از درمان آمادهی برگشت به زندگی عادی میشدند.
اما طالبان این مرکز به زیر اداره معینیت مبارزه با مواد مخدر وزارت داخله در آوردند. کمپ امید ظرفیت ۲۰۰۰ بستر را دارد.
در کمپ امید بخشهای جداگانه برای معتادان سابقهدار (در کانتینرها)، معتادان کوتاه مدت (در هنگر بزرگ دیتاکس)، و معتادان نوجوان فعال بود.
حملهی خونین پاکستان
آمو در گفتگوهای طولانی که با شاهدان عینی و آگاه در این کمپ داشت، دریافته است که حوالی ساعت ۹ دوشنبه شب، ۲۶ حوت ۱۴۰۴ هجری خورشیدی، هنگامی که حدود ۵۰۰ تن از معتادان در هنگر بزرگ کمپ امید قرار داشتند، جنگندههای پاکستانی سه بم بر این کمپ پرتاب کردند.
از این میان یک بم بر هنگر بزرگ که به مرکز «دیتاکس» (سم زدایی) مشهور بود پرتاب شده و دو بم دیگر بر کانتینرهای نیمه خالی این مرکز.
مرکز دیتاکس یا هنگر بزرگ
یکی از این بمها بر همین هنگر بزرگ اصابت کرده است. در این هنگر معتادان کوتاه مدت، یا کسانی که تازه به اعتیاد روآورده اند، نگهداری میشدند.
یکی از گواهان این رویداد که در شب حمله در آنجا بوده است، به آمو گفته که این بخش از کمپ امید به مرکز «دیتاکس» مشهور است. افرادی که اعتیاد سنگین نداشتند برای یک هفته تا ۱۰ روز در این جا نگهداری میشدند. بر بنیاد گفتههای این شاهد عینی، هنگام حمله حدود ۵۰۰ تن در داخل هنگر اصلی حضور داشتند.
شاهد عینی دیگر به آمو گفت که پس از اصابت بم، هنگر را آتش گرفت و سقف آن فروریخت. این منبع که دقایق پس از حمله وارد هنگر شده بود، به آمو گفت که همه جا آتش بود و بوی شدید سوختگی گوشت انسان فضا را غیر قابل تحمل ساخته بود.
هردو منبع به آمو گفتند که بیشترین کشتهها و زخمیهای این حمله در همین هنگر بزرگ بودهاند.
پنجاه تن که در انتظار رخصتی بودند
منابع به آمو گفتند که حدود ۱۰۰ کانتینر «کانکس» که در گذشتهها محل اقامت و خوابگاه نیروهای امریکایی بودهاند، در کنار دیوار جنوبی کمپ قرار دارد. بر بنیاد اظهارات منابع به آمو، بخش اعظم این کنانتینرها از دسترس معتادان بیرون بوده و ظاهراً خالی بودهاند. تنها یک بخش کوچک از کانتینرها برای نگهداری معتادان استفاده میشده است.
به گفتهی منابع، در روز حادثه قرار بوده ۴۰۰ تن از معتادان پس از پایان دورهی چندین ماهه درمان از این مرکز رخصت شوند. یکی از این منابع به آمو گفت که از میان این چهارصد تن تنها ۵۰ تن آنها باقی ماندند و دیگران رخصت شدند. افراد باقی مانده همه قربانی این حمله شده و جان باختند.
یکی از منابع به آمو گفت که پس از حملهها وقتی خود را به نزدیکی محل حادثه رسانده است، از داخل این کانتینرها صدای فریاد برای کمک را شنیده است، اما هیچ امکان برای یاری آنها در دسترس نبوده است.
این کانتینرها هدف دو بم دیگر نیروهای هوایی پاکستان قرار گرفتهاند. به گفته منابع، بیشترین آتش از این کانتینرها بلند میشد.
بخش نوجوانان
در این بخش، معتادان نوجوان نگهداری و مداوا میشدند. این بخش به شکل اتاقهای کوچکتر در کنار هنگر بزرگ واقع شده است. در این بخش حدود ۴۰ تا ۵۰ نوجوان نگهداری میشدند. منابع به آمو میگویند که این بخش کاملا سوخته و به نظر میرسد که از میان این نوجوانان هیچ کسی زنده بیرون نشده است.
شمار تلفات
در مجموع کمپ امید ۲۰۰۰ بستر دارد. اما در روز حادثه حدود ۱۲۰۰ تن در کمپ حضور داشتهاند. از این میان ۴۰۰ تن شان را رخصت کرده بودند. ۵۰ تن آنان به سبب معطل شدن کارهای اداری، قرار بود روز سه شنبه رخصت شوند. این به این معنا است که در زمان حمله حدود ۸۰۰ تا ۸۵۰ تن در این کمپ حضور داشتهاند.
بر بنیاد آمار که در دسترس آمو قرار گرفته، حدود ۹۰ تا ۱۰۰ تن در بخش جوانان و منتظرین رخصتی کشته شدهاند. و حدود ۱۰۰ تن دیگر در بخش هنگر اصلی. یکی از گواهان به آمو گفت که صبح روز سه شنبه ۸۰ جسد را به چشم خود دیده است که از زیر آوار بیرون ساخته شده بودند.
این منبع به آمو گفت که در جریان شب نیز شماری از جسدها را انتقال داده بودند، اما چون بدون کمک کِرن امکان بیرون کردن قربانیان از زیر آهنپارههای سنگین نبوده است، انتقال آنها به صبح معطل شده بود.
دو بخش دیگر در داخل کمپ امید یکی ساختمان قطعهی نظامی افراد طالبان است که وظیفه محافظت کمپ را بردوش دارند و دیگری یک ساختمان کوچک که در دوره حضور نیروهای امریکایی مرکز تکنولوژی کمپ بوده است که حالا مورد استفاده نیست.
ساختمان محافظین به گونهی کامل آتش گرفته است، اما هیچ کدام از افراد طالبان کشته نشده اند. سه تن آنها به گونهی سطحی زخمی شدهاند.
در جنوب غرب کمپ امید، دو ساختمان شفاخانه هزار بستر ابن سینا قرار دارد. این شفاخانه نیز برای درمان معتادان ساخته شده بود و از سوی وزارت صحت عامه مدیریت میشود.
در شرق کمپ امید، مرکز پیشین هواپیماهای بیسرنشین نیروهای امریکایی است. این مرکز یک باند پرواز کوچک نیز با خود داشت. به گفته منابع، امریکاییها قبلا در کمپ فینکس از این بخش برای پرواز پهبهادها کار میگرفتند.
اما حالا این مرکز و باند پرواز قابل استفاده نیست.
اما در همسایگی کمپ امید
در شمال کمپ امید، سه مرکز نظامی متعلق به طالبان قرار دارد. میان کمپ امید و مرکزهای نظامی طالبان یک جاده واقع شده است که عرض آن تقریبا ۴۰ متر است.
مرکز بهیر
یکی از شاهدان عینی که از مدتها به اینسو در نزدیکی کمپ امید کار میکند، به آمو گفت که در ماههای گذشته بارها گواه نشست و برخاست پهپادهای کوچک از محدودهی این مرکز بوده است. به گفتهی او، مرکز بهیر در واقع مصروف ساخت و ساز هواپیماهای کوچک بدون سرنشین بوده است. او گفت این ساحه به شدت محافظت می شود و دیوارهای بسیار بلند دارد.
یکی از شاهدان به آمو گفت که در شب حادثه چراغهای مرکز بهیر همه خاموش بودند، اما چراغهای کمپ امید روشن بود. به گفتهی او، وقتی هوپیماهای مهاجم در آسمان پیدا شد، از کمپ بهیر بالای آن هواپیما انداخت صورت گرفت.
طالبان تاکنون وجود مرکز بهیر در کنار کمپ امید را تایید یا رد نکردهاند. اما پیش از این شماری از رسانههای غربی به شمول دیلی میل و دیپلومات از تلاشهای طالبان برای ساختن پهپادهای نظامی پرده برداشته بودند. دیپلومات نوشته بود که طالبان شماری از مهندسان را استخدام کرده اند تا برایشان پهپاد بسازند. بر بنیاد نوشته دیپلومات قطعات پهپادها در کمپ فینکس (نام سابق کمپ امید) ساخته میشود و طالبان این پهپادها را برای آزمایش به یک کمپ دیگر در لوگر انتقال می دهند.
در کنار راست مرکز بهیر مرکز جلب و جذب پولیس قرار دارد. در کنار چپ مرکز بهیر، سه هنگر مربوط به قطعات خاص طالبان قرار دارد. به هیچ کدام از این مراکز نظامی طالبان آسیبی نرسیده است.
در حالیکه حکومت پاکستان تاکید دارد که مراکز نظامی طالبان و محلات اختفای تحریک طالبان پاکستان را هدف قرار داده است، اما گواهان عینی این ادعا را تایید نمی کنند.
مرکز جراحی ایمرجنسی انتقال یافتن ۲۷ تن، به شمول سه کشته به این شفاخانه در کابل را تایید کرده است. در همین حال، یوناما، نمایندگی سیاسی ملل متحد در افغانستان، نیز گفته است که در حملات دیشب پاکستان بر کابل یک مرکز درمان معتادان آسیب دیده و دهها غیر نظامی کشته شده اند.
پیش از این نیز ملل متحد کشته شدن ۷۶ تن غیر نظامی در حملههای پاکستان بر افغانستان را تایید کرده است.
طالبان نیز گفته اند که بیش از ۴۰۰ تن در این حمله جان باخته حدود ۲۵۰ تن دیگر زخمی شده اند.
هنوز معلوم نیست که آیا هدف حملات خونین پاکستان همین مرکز بهیر و دیگر نهادهای نظامی طالبان در این ساحه بوده است یا خیر.
اما آنچه که پیداست این است که غیر نظامیان قربانی اصلی این حملات خونین پاکستان شده اند.
