ولادیمیر اسنگیروف، پژوهشگر روسی جنگ افغانستان به روزنامه «راسییسکایا گزیتا» گفته، دشوارترین بخش مأموریتهای او نه حضور در مناطق جنگزده در افغانستان، بلکه بازگشت به روسیه و مواجهه با خانوادههای سربازان مفقود بوده است.
بر اساس این گزارش که روز پنجشنبه،۲۳ دلو نشر شده، اسنگیروف در سالهای پس از خروج نیروهای شوروی از افغانستان چندین بار به این کشور سفر کرده، گفته است هدف اصلی او تلاش برای روشنشدن سرنوشت نظامیانی بوده که در جریان جنگ افغانستان مفقود شده بودند.
به گفته او، این سفرها با خطرات امنیتی، دشواریهای جغرافیایی و نبود همکاری محلی همراه بوده است.
راسییسکایا گزیتا نوشته است که اسنگیروف در بخشی از این روایت به دیدارهای خود با کهنهسربازان جنگ افغانستان در خارج از روسیه، از جمله در پراگ، اشاره کرده و خاطراتی از همرزمان سابق و همچنین تلاشهای ناموفق برای یافتن برخی نظامیان اسیر یا کشتهشده را بازگو کرده است.
به گزارش این روزنامه، او همچنین به سفر خود در سال ۲۰۰۳ به دره پنجشیر اشاره کرده؛ منطقهای که در زمان جنگ یکی از پایگاههای اصلی مجاهدین افغانستان به شمار میرفت.
اسنگیروف گفته است این سفر در چارچوب ادامه تحقیقات درباره سرنوشت سربازان مفقود انجام شده است.
بر اساس این روایت، وی تأکید کرده است که بازگشت از افغانستان برای او همواره با دیدار مادران سربازانی همراه بوده که دههها پس از پایان جنگ همچنان در انتظار خبری از فرزندان خود بودهاند.
به گفته اسنگیروف، حدود ۳۰۰ نظامی شوروی در جریان جنگ افغانستان مفقود اعلام شدند که تنها شمار اندکی از آنان بعداً شناسایی یا بازگشتند.
در این جنگ بیشتر از ۱۵۰۰۰ سرباز کشته شدند و هزاران تن دیگر مجروح و معلول به کشور خود برگشتند.
راسییسکایا گزیتا مینویسد که این روزنامهنگار روس در پایان گفته است مواجهه با امید و انتظار خانوادهها، بهویژه مادران سربازان مفقود، سنگینترین بهای شخصی این مأموریتها برای او بوده است.
