پنجاهوششمین نشست سالانه مجمع جهانی اقتصاد روز گذشته در داووس سوئیس آغاز شد. این نشست هر سال میزبان رهبران سیاسی، اقتصادی و نمایندگان نهادها از سراسر جهان است.
همزمان با آغاز این نشست، موضوع برابری جنسیتی بار دیگر به عنوان یکی از مهمترین چالشهای جهانی مطرح شد.
بخش زنان ملل متحد گفته که با وجود گردهمایی رهبران جهان در داووس، برابری جنسیتی همچنان یک موضوع حلنشده باقی مانده است.
این نهاد، خواستار حضور معنادار زنان در میزهای تصمیمگیری شد و از رهبران جهان خواست که اقدام کنند، پاسخگو باشند و سیاستها و راهبردها را برای کاهش شکافهای جنسیتی شکل دهند.
کیرسی مادی، معاون مدیر اجرایی بخش زنان ملل متحد گفته است: «بدون برابری جنسیتی، آینده ناقص است. امروز، برابری جنسیتی هنوز به عنوان کاری ناتمام زمان ما باقی مانده است. تنها ۱۴ کشور از ۱۹۰ کشور، برابری کامل زنان در محیط کار و حمایت در برابر خشونت را تضمین میکنند. زنان تنها سه موقعیت مدیریتی از هر ده موقعیت را در اختیار دارند و کمتر از یک چهارم کرسیهای هیئت مدیره را دارند. و برای کار با ارزش برابر، زنان هنوز ۲۰٪ کمتر از مردان درآمد دارند.»
در این نشست که تا چهار روز دیگر ادامه خواهد داشت حدود سه هزار شرکت کننده از ۱۳۰ کشور جهان، از جمله ۴۰۰ رهبر سیاسی، ۶۵ رئیس جمهور و نخست وزیر شرکت خواهد داشت.
همکاری جهانی، رشد اقتصادی، مهارتها و نیروی انسانی، پایداری محیط زیست، آینده مشاغل، و تنشهای ژئوپلیتیک و تجاری از موضوعات مورد بحث در این نشست خواهد بود.
با وجود این، در حالی که رهبران جهان در داووس درباره آینده و توسعه گفتوگو میکنند و شهروندان افغانستان به ویژه زنان همچنان زیر سایه محدودیتهای شدید طالبان و چالشهای اقتصادی زندگی میکنند. در فهرست رسمی شرکتکنندگان این نشست، نامی از مقامهای طالبان یا نمایندگان افغانستان دیده نمیشود.
در همین حال، برخی زنان و دختران محروم از کار و تحصیل تأکید میکنند که حضور نمایندگان واقعی افغانستان در چنین نشستهایی ضروری است تا صدای آنها به جامعه جهانی برسد.
یک شهروند کشور افزود: «حضور نمایندگان واقعی زنان در چنین کنفرانسها ضروری است تا صدای زنان افغانستان مستقیماً به جهانیان برسد؛ بدون حضور واقعی ما در میزهای تصمیمگیری، برابری جنسیتی و حقوق ما همچنان نادیده گرفته میشود.»
مریم، شهروند کشور گفت: «وقتی زنان یک کشور از آموزش و مشارکت اقتصادی محروم باشند، نابرابری نه تنها محلی، بلکه پیامدهای جهانی پیدا میکند. خواست ما این است که برای برداشتن محدودیتها در چنین کنفرانسهایی که از همه جهان حضور دارند صدای ما شنیده شود.»
این درحالیاست که بر بنیاد گزارشهای ملل متحد، وضعیت زنان در افغانستان همچنان بحرانی است؛ ۸ تن از هر ۱۰ زن جوان دسترسی به آموزش و کار ندارند و فرصتهای اقتصادی و اجتماعی آنها شدیداً محدود شده است.
