سال ۲۰۲۵ میلادی نیز همچون سالهای گذشته در حاکمیت طالبان، برای خبرنگاران در سراسر افغانستان سالی پرچالش و پرمخاطره بود.
بر بنیاد گزارش مرکز خبرنگاران افغانستان میزان سانسور، تهدید و خشونت در برابر رسانهها از سوی طالبان در سال ۲۰۲۵ نسبت به سال گذشته ۱۳ درصد افزایش یافته است.
این نهاد همچنین از ثبت ۲۰۵ مورد خشونت و نقض حقوق رسانهها در سراسر کشور خبر داده است.
یافتههای این مرکز نشان میدهند که پنج خبرنگار تا پایان سال ۲۰۲۵ همچنان در زندانهای طالبان بهسر میبرند.
بر بنیاد یافتههای آمو در سال ۲۰۲۵ طالبان با عملی کردن ماده هفدهم قانون وزارت امر به معروف و نهی از منکر، نشر تصویر زندهجان را در ۱۶ ولایت کشور منع کردهاند.
این محدودیت بیشتر در ولایتهایی تطبیق شده که نفوذ رهبر طالبان در آنها بیشتر است به ترتیب: قندهار، تخار، بادغیس، هلمند، ننگرهار، نورستان، فراه، نیمروز، بغلان، بدخشان، جوزجان، زابل، پروان، کندز، پنجشیر و بامیان شامل این ممنوعیت شدهاند.
خبرنگاران می گویند که این تصمیم اثر مستقیم بر فعالیت رسانهها، بهویژه در بخش گزارشهای تصویری، مستندسازی، و پخش زنده داشته و آزادیهای رسانهای را بیش از پیش محدود ساخته است.
در این سال نهتنها در افغانستان، بلکه وضعیت خبرنگاران در پاکستان نیز نگرانکننده بود شماری از خبرنگاران که در معرض انتقام طالبان بودند، با بازداشت، تهدید و حتی اخراج از کشور مواجه شدند.
بسیاری از خبرنگاران بر این باورند که تداوم این وضعیت، بساط خبرنگاری مستقل را در افغانستان برخواهد چید.
پس از بازگشت طالبان به قدرت در ۱۵ اگست ۲۰۲۱، فضای رسانهای افغانستان با محدودیتهای گسترده روبهرو شده است. بر بنیاد گزارش نهادهای حامی رسانهها، دهها دستورالعمل و محدودیت تازه، دامنه فعالیت رسانههای آزاد را بهشدت کاهش داده و صدها رسانه را وادار به توقف کار کردهاست.
