جنبش «زنان به سوی آزادی» که از سوی طاهره ناصری رهبری میشود به مناسبت شب یلدا، بلندترین شب سال، میگوید که این شب برای زنان افغانستان تنها یک نماد فرهنگی نیست، بلکه بازتاب واقعیتی تلخ از تداوم تاریکی، محرومیت و حذف نظاممند در زندگی آنان است.
در بیانیهای اعضای این جنبش آمده است که زنان و دختران افغانستان تحت حاکمیت طالبان بهگونه سازمانیافته از ابتداییترین حقوق انسانی خود محروم شدهاند.
به گفته آنان این حقوق شامل آموزش، کار، آزادی رفتوآمد، مشارکت اجتماعی و سیاسی و زیستن با کرامت انسانی میشود.
اعضای این جنبش میگویند که این محرومیتها پیامدهای جانبی نیست، بلکه نتیجه سیاستهای آگاهانه و هدفمند طالبان است که باید بهعنوان «نقض فاحش حقوق بشر و آپارتاید جنسیتی» شناخته شود.
جنبش زنان به سوی آزادی در ادامه، سکوت جامعه جهانی در برابر وضع زنان افغانستان را مورد انتقاد قرار داده و هشدار داده است که سکوت به معنای بیطرفی نیست، بلکه میتواند به تداوم ظلم کمک کند.
در این بیانیه از ملل متحد، نهادهای بینالمللی حقوق بشری، دولتها و سازوکارهای جهانی پاسخگویی خواسته شده است تا محرومیت سیستماتیک زنان افغانستان را بهعنوان نقض جدی حقوق بشر به رسمیت بشناسند، طالبان را بهگونه مؤثر و عملی پاسخگو سازند و صدای زنان افغانستان را در تمامی روندهای تصمیمگیری مرتبط با آینده کشور در مرکز توجه قرار دهند.
این جنبش تأکید کرده است که زنان افغانستان قربانیان خاموش نیستند، بلکه کنشگران حقخواهی و نمادهای زنده مقاومتاند که با وجود سرکوب، همچنان ایستاده و خواهان آزادیاند.
بیانیه با تأکید بر مسئولیت اخلاقی و حقوقی جامعه جهانی، خاطرنشان میکند که طولانی بودن شب یلدا نباید بهانهای برای تعویق اقدام عملی در حمایت از حقوق زنان افغانستان باشد.
