مته کنودسن، نماینده ویژه دنمارک برای افغانستان، در گفتگو با آمو گفته است که با وجود وخامت بحران بشردوستانه و حقوق بشری در این کشور، جامعه جهانی نباید توجه خود را از افغانستان منحرف کند و پشتیبانی از مردم، بهویژه زنان و دختران، باید ادامه یابد.
خانم کنودسن که سفیر پیشین دنمارک در کابل نیز بوده است، در این گفتگو که در واشنگتن دیسی انجام شده گفته است که دنمارک همچنان بهگونه فعال در افغانستان حضور دارد و از طریق ملل متحد و نهادهای جهانی به ارائه کمکهای بشردوستانه و پشتیبانی درازمدت ادامه میدهد.
او با اشاره به بحران آوارگی، رویدادهای طبیعی و نیازهای اساسی مردم کشور گفت: «ما تلاش میکنیم هم به بحرانهای فوری پاسخ بدهیم و هم از طریق ملل متحد و بانک جهانی، به نتایج پایدارتر برای مردم افغانستان دست یابیم.»
دنمارک که هماکنون کرسی شورای امنیت ملل متحد را در اختیار دارد و ریاست شورای اتحادیه اروپا را بر عهده دارد، از این جایگاه برای برجستهسازی وضعیت زنان و دختران افغانستان به کار گرفته است.
به گفته خانم کنودسن، زنان و دختران بیشترین آسیب را از سیاستهای طالبان دیدهاند.
او افزود: «من عمیقاً نگران وضعیت زنان و دختران در افغانستان هستم. در ماههای نخست روی کار آمدن اداره طالبان، شاهد از بین رفتن تدریجی حقوق زنان و دختران بودم و متأسفانه اوضاع از آن زمان بدتر هم شده است.»
خانم کنودسن اظهار داشت که در نشست اخیر شورای امنیت ملل متحد درباره افغانستان، تمرکز اصلی بر وضعیت زنان و دختران بوده است.
نماینده ویژه دنمارک همچنین تأکید کرد که دولت این کشور طالبان را به رسمیت نمیشناسد و به همین دلیل وارد گفتگوهای دوجانبه با آنان نمیشود.
او گفت: «من مستقیماً با مقامهای طالبان دیدار نمیکنم. تعامل ما تنها در چارچوبهای چندجانبه و از طریق ملل متحد صورت میگیرد و در همان چارچوب، همواره بر حق آموزش و حق کار بهعنوان حقوق اساسی بشر برای همه زنان و دختران افغانستان تأکید میکنیم.»
او نسبت به کاهش همکاری و توجه بینالمللی به افغانستان هشدار داد و گفت: «ما نمیتوانیم افغانستان را فراموش کنیم. ما دههها از این کشور حمایت کردهایم و هم تعهد اخلاقی داریم و هم منافع خودمان ایجاب میکند که افغانستان دوباره به پناهگاهی برای گروههای افراطی تبدیل نشود و مردم آن بتوانند آیندهای در کشور خود داشته باشند.»
خانم کنودسن خواستار حمایت پایدار از زنان افغانستان و سازمانهای زنان، چه در داخل افغانستان و چه در خارج از کشور شد و گفت کمکهای بشردوستانه باید دسترسی به بهداشت، آموزش و فرصتهای کاری و کارآفرینی برای زنان را در بر بگیرد.
بر اساس برآوردهای بینالمللی، در سال ۲۰۲۵ بیش از دو میلیون شهروند افغانستان از ایران و پاکستان اخراج یا بازگردانده شدهاند.
ملل متحد میگوید بیش از ۱.۴ میلیون کودک افغانستان از آموزش محروماند که بیشتر آنها دختر هستند.
همچنین محدودیتها بر مشارکت زنان در نیروی کار، سالانه بیش از یک میلیارد دالر به اقتصاد افغانستان زیان وارد کرده است.
خانم کنودسن در سخنانش بر ضرورت اتحاد میان مردم افغانستان تأکید کرد و گفت ثبات و توسعه پایدار در افغانستان بدون یک نظام فراگیر که در آن همه شهروندان، از جمله زنان، بتوانند دیدگاههای خود را بیان کنند، ممکن نیست.
او خطاب به زنان افغانستان گفت: «قوی بمانید. ما در کنار شما هستیم و به حمایت از شما ادامه خواهیم داد.»
افغانستان از زمان بازگشت طالبان به قدرت در اگست ۲۰۲۱ با بحران شدید بشردوستانه و حقوق بشری روبهرو بوده است.
در همین حال، با وجود ادامه تعاملات چندجانبه از طریق ملل متحد، کمکهای بینالمللی در پی بحرانهای جهانی دیگر کاهش یافته، در حالی که ملل متحد تخمین میزند بیش از نیمی از نفوس افغانستان به کمکهای فوری بشردوستانه نیاز دارند.
