براساس گزارش یک رسانه اوکراینی به نام «گردون»، رامینا اسحاقزی، خبرنگار اوکراینی که ریشه خانوادگیاش به افغانستان میرسد، به کابل سفر کرده و مشاهدات خود را از زندگی روزمره در این شهر منتشر کرده است.
خانواده اسحاقزی در زمان آغاز جنگهای کابل به اوکراین رفتند و پدرش دیگر نخواست به افغانستان برگردد.
اسحاقزی در آغاز گزارش خود که به تازگی نشر شده خیابانهای کابل را نشان میدهد؛ جایی که به گفته او، افراد مسلح طالبان در نقاط مختلف شهر حضور دارند و تابلوهایی نصب شده که ورود «افراد مسلح» را ممنوع اعلام میکند. او میگوید این هشدارها نهتنها حس امنیت ایجاد نمیکند، بلکه فضای نگرانی را بیشتر میسازد.
او با اشاره به ازدحام خیابانها گفت: «شهر پر از مردم است، اما هنوز حتی یک زن هم ندیدم.» اسحاقزی افزود زمانی که در شهر با صورت باز در موتر حرکت میکرد، نگاههای مردان او را آزار میداد و احساس ناراحتی میکرد.
به گفته این خبرنگار، کابل شهری است با ازدحام شدید و نبود نظم مشخص در رفتوآمد. او گفته است: «بهجای پرچم سه رنگ افغانستان، همهجا پرچمهای سفید طالبان دیده میشود. در جادهها هیچ نظمی وجود ندارد و صدای بوق موترها فضا را پر کرده است.»
او میگوید بیشتر مردم کابل با تکسی رفتوآمد میکنند و «در این شهر نه مترو وجود دارد و نه سیستم بس شهری. کابل شبیه یک ترافیک بزرگ است و کنار جادهها هر چیزی را که بتوان تصور کرد، میفروشند.»
براساس گزارش گردون، اسحاقزی این سفر را با حمایت اداره اصلی استخبارات وزارت دفاع اوکراین و رئیس این اداره، کیریل بودانوف، انجام داده است.
در بخش دیگری از گزارش، محدودیتهای اعمالشده بر زنان پس از بازگشت طالبان به قدرت در اگست ۲۰۲۱ یادآوری شده است. طالبان پس از تسلط دوباره، محدودیتهای گستردهای را بهویژه برای زنان وضع کردهاند. در سال ۲۰۲۲ نیز طالبان دستور پوشیدن برقع در اماکن عمومی را صادر کردند؛ دستوری که مقامهای طالبان آن را «توصیه» خوانده بودند.
از زمان بازگشت به قدرت، طالبان کار زنان را در بسیاری از بخشها ممنوع و آموزش دختران را در مقاطع متوسطه و دانشگاهها متوقف کردهاند. سازمان ملل نیز بارها از طالبان خواسته است به آنچه که این نهاد «آپارتاید جنسیتی» میخواند، پایان دهند.
