با ادامهٔ طرح اخراج مهاجران از پاکستان، زندگی روزمرهٔ هزاران خانوادهٔ کشور، بهویژه زنان، با مشکلات تازه روبهرو شده است.
بسیاری از زنان میگویند بهدلیل ترس از بازرسی یا بازداشت، کمتر از خانه بیرون میروند و فعالیتهای روزمرهشان را به حداقل رساندهاند.
به گفتهٔ آنان، بازار مسکن نیز بهشدت افزایش یافته و مالکان از تمدید قرارداد خانه برای خانوادههای بدون مدرک خودداری میکنند.
یک مهاجر کشور در پاکستان که نخواست نامش فاش شود، گفت:
«ما بخاطر مشکلات از افغانستان به پاکستان آمدیم. اینجا هم با مشکلات اقتصادی زیاد روبهرو شدیم، ولی از مجبوریت زندگی میکردیم. حالا زمان ویزه ما تمام شده و توان گرفتن ویزهٔ جدید را نداریم. صاحبخانه میگوید تا مدارک نیاوریم، اجاره را تمدید نمیکند. بزرگترین مشکل این است که خانهها گران شده و هیچکس حاضر نیست به افغانها کرایه بدهد.»
برخی از مهاجران نیز میگویند که کارفرمایان پاکستانی از استخدام کارگران بدون مدرک خودداری میکنند و این وضعیت معیشت آنها را دشوارتر ساخته است.
فعالان حقوق بشر هشدار میدهند که اخراج اجباری مهاجران، بهویژه زنان و کودکان، آنان را در افغانستان در معرض آزار و نقض حقوق بشر قرار میدهد.
عبدالاحد فرزام، معین پیشین وزارت دولت در امور حقوق بشر، گفت:
«میدانیم شمار زیادی از مهاجران افغانستان، بهویژه زنان، کودکان و فعالان مدنی، در افغانستانِ تحت حاکمیت طالبان در معرض بازداشت خودسرانه، آزار، محرومیت از آموزش و سایر حقوق انسانی قرار دارند. پاکستان بر اساس کنوانسیون ۱۹۵۱ مربوط به وضعیت پناهندگان و اصل عدم بازگرداندن اجباری، مکلف است از اخراج مهاجرانی که در خطر شکنجه یا نقض حقوق بشریاند، خودداری کند.»
این در حالی است که وضعیت اقتصادی مهاجران بازگشته در داخل افغانستان نیز ناگوار گزارش شده و به گفتهٔ آنان، طالبان تاکنون هیچ برنامهٔ مشخصی برای اسکان و حمایت از این خانوادهها ارائه نکرده است.
