برخی از زنان در ولسوالی «خاک افغان» ولایت زابل میگویند که پس از قطع کمکهای خارجی دسترسی به خدمات صحی بهویژه خدمات مرتبط با زنان و زایمان دسترسی ندارند.
شماری از زنان در این روستا میگویند که دسترسی به پزشک و قابله ندارند و تقریبا همه بیماریهای مرتبط با زنان و زایمان به شکل بومی و از سوی دایههای محلی درمان میشوند.
نازیه، باشنده زابل میگوید: «وقتیکه ما به بیماری های مربوط به زایمان مبتلا میشویم باید نزد قابله برویم اما قابله ها هم به ما دوا نمیدهند، وضعیت مریضان ما خیلی خراب است و نیاز به درمان بیشتر دارد اما متاسفانه درمان نمیشوند.»
برخی زنان در این بخش زابل میگویند، اکنون همه مرکزهای صحی مرتبط با سازمانهای بهداشتی در محله آنان بسته شدهاند و هیچ کمک درمانی و مشوره صحی دریافت نمیکنند.
به گفته این زنان، به خدمات بهداشتی، بهویژه در بخش زایمان نیاز دارند.
حلیمه، باشنده زابل گفت: «در گذشته در محل ما کلینیک وجودداشت، داکتران و قابلهها بودند، اما حالا هیچ کس نیست و ما با مشکلات زیادی روبرو هستیم.»
این زنان همچنان میگویند که به دنبال قطع کمکهای خارجی، دسترسی آنان به خدمات بهداشتی نیز قطع شد.
آنان از نیاز شان برای دسترسی به داروهای مرتبط با بیماریهای زنان بهویژه زایمان سخن میگویند.
نادره، باشنده زابل گفت: «در محل ما کلینیک نیست، برای ما دوا داده نمیشود، من بسیار خسته و بیمار هستم، در کنار بیماری با مشکلات بزرگ خوراکی نیز مبتلا هستیم.»
پس از مسدود شدن هزاران مرکز بهداشتی رایگان در افغانستان در سال روان، بهویژه در مناطق روستایی، میلیونها تن از دسترسی به خدمات بهداشتی محروم شدند.
اکنون برخی از زنان میگویند که با چالشهای زیادی از این رهگذر روبهرو هستند.
