زنان

دانش‌آموزان دختر: طالبان در بیش از چهار سال آموزش دختران را نادیده گرفته‌اند

عکس یکی از صنف‌های آموزشی دختران در افغانستان.

برخی دختران دانش‌آموز می‌گویند طالبان مسأله آموزش و تحصیل دختران را به‌طور کامل نادیده گرفته‌اند و در چهار سال اخیر هیچ اقدامی برای بازگشایی مکتب‌ها و دانشگاه‌ها به‌روی دختران صورت نگرفته است.

این دانش‌آموزان تاکید دارند که مساله آموزش و تحصیل دختران در سخنرانی‌ها و اعلامیه‌های رهبر و مقام‌های طالبان، شامل نیست.

یک دانش آموز می‌گوید: «موضوع آموزش ما دختران یک موضوع حیاتی و مربوط به زندگی چند میلیون دختر در افغانستان است ولی برای حکومت فعلی افغانستان (طالبان) هیچ ارزشی ندارد‌ و رهبر طالبان به عنوان‌ فرد شماره یک این حکومت در سخنرانی‌های خود به‌جز از موضوع تحصیل دختران به‌ تمام موارد می‌پردازد‌ به جز این مورد. این موضوع آینده ما را تباه ساخته روان است.»

به تازگی، سخنگویان طالبان، متن سخنرانی هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان با مسوولان وزارت معارف طالبان در قندهار را همگانی کرده‌اند که در آن نیز هیچ اشاره به مساله آموزش و تحصیل دختران و زنان صورت نگرفته است.

افزون بر این، ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان، نیز در هفته که گذشت در یک نشست خبری در کابل هنگام رونمایی از برنامه‌ پنج‌ساله‌ طالبان، آموزش دختران دانش‌آموز بالاتر از صنف ششم را «یک مسئله‌ی جزئی» خواند و گفت که این موضوع باید جداگانه مورد بحث قرار گیرد.

هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان گفته است: «غفلت بیماری بسیار خطرناکی است، چه مسئولان و چه غیرمسئولان باید در کارهای خود از آن دوری کنند. همچنین خطاب به مسئولان تعلیم و تربیه و استادان گفته: «بر طالبان و شاگردان رحم کنید، مراقب‌شان باشید و نگذارید که آنان به کارهای بیهوده سرگرم شوند.»

طالبان از زمان بازگشت به قدرت در ۲۶ سنبله ۱۴۰۰، آموزش دختران بالاتر از صنف ششم را ممنوع کرده و به ترتیب دانشگاه‌ها و انستیتوت‌های طبی را نیز به روی زنان و دختران بسته‌اند.

ممنوعیت‌ها و محدودیت‌های طالبان بر آموزش و تحصیل زنان و دختران:

  • بسته شدن مکتب‌ها: ۱۴۴۰ روز
  • بسته شدن دانشگاه‌ها: ۹۸۳ روز
  • بسته شدن انستیتوت‌های طبی: ۲۶۸ روز

یک دانشجو گفت: «‌من محصل طب دندان بودم اما از ما امتحان اگزیت نگرفتند بخاطر سند که بتوانم کار کنم رفتم قابلگی ثبت نام کردم یک سمستر خواندم انستتیوت‌ها به روی ما بسته شد فعلا بی سرنوشت و بیکار در خانه ماندم و نمی‌دانم عاقبت من چه خواهد شد.»

بر بنیاد آمارهای یونسکو اگر این ممنوعیت‌ها و محدودیت‌های طالبان ادامه یابند، شمار دختران محروم از آموزش و تحصیل تا سال ۲۰۳۰ به بیش از چهار میلیون تن خواهد رسید.