آمارهای گردآوریشده توسط آمو از گزارشهای کمیسیون عالی طالبان در امور مهاجران نشان میدهند که در یک ماه گذشته (از ۹ جوزا الی ۱۱ سرطان) پاکستان ۶۶ هزار و ۷۱۲ مهاجر کشور را اخراج کرده است.
این مهاجران از طریق گذرگاههای مرزی تورخم، سپین بولدک و بهرامچه به افغانستان برگشت داده شدهاند؛ برگشتهایی که اکثر آنان به گونه اجباری بوده است.
گفتنی است که از این میان این کمیسیون طالبان آمارهای شش روز هفته اخیر و سه روز یک هفته پیش از آن را پخش نکرده است.
در حالی که رسانههای پاکستانی اخیراً گزارش دادهاند که روند اخراج مهاجران بدون مدرک افغانستان از این کشور شدت گرفته و روزانه نزدیک به ۶۰۰۰ تن به کشورشان برگردانده میشوند؛ اما کمیسیون عالی طالبان در امور مهاجران، آمار برگشت مهاجران در روز جمعه (۱۲ سرطان) را ۱۸۴۰ تن گفته است که تعدادی به مراتب کمتر را نشان میدهد.
رسانههای پاکستانی به نقل از مقامهای این کشور گفتهاند که شمار مراجعهکنندگان روزانه به بخش ثبتنام اداره ملی ثبت احوال پاکستان (نادرا) از حدود ۶۰۰ تا ۷۰۰ تن به ۱۲۰۰ تا ۱۳۰۰ تن افزایش یافته است.
با این حال شهباز شریف، نخستوزیر پاکستان، پیش از این در پیامی به مناسبت «۲۰ جون، روز جهانی پناهندگان» گفت که از سپتمبر ۲۰۲۳ تا جون ۲۰۲۶ میلادی، دستکم ۲.۴ میلیون مهاجر از این کشور به افغانستان باز گردانده شدهاند.
او در این پیام خود مدعی شد که این بازگشتدادنها به گونه «تدریجی، منظم و همراه با حفظ کرامت انسانی مهاجران» انجام شده است؛ در حالی که سازمانهای جهانی از نقض حقوق و بازداشت مهاجران در این کشور سخن میزنند.
همزمان با این، این آمارهای گردآوریشده توسط آمو از گزارشهای کمیسیون عالی طالبان در امور مهاجران نشان میدهد که ایران نیز در این مدت ۳۵۰۷ تن را اخراج کرده است.
این در حالی است که برنامه توسعه ملل متحد در گزارش خود که به تاریخ ۷ سرطان سال جاری خورشیدی به نشر رساند، هشدار داده است که بازگشت حدود ۲.۳ میلیون مهاجر در یک سال به افغانستان، در کنار رکود اقتصادی، شوکهای اقلیمی و پیامدهای بلایای طبیعی، روند بهبود این کشور را با فشار فزایندهای روبهرو کرده است.
این نهاد همچنین خواستار سرمایهگذاری بیشتر در مناطق بازگشتکنندگان و لغو محدودیتهای اعمالشده بر کار و رفتوآمد زنان شد.
برنامه توسعه ملل متحد در گزارش خود با عنوان «از بازگشت تا بازسازی برای بازگشتکنندگان افغان و جوامع میزبان» گفت که بخش عمدهای از بازگشتکنندگان در مناطق فقیر شرق و شمال افغانستان مستقر شدهاند؛ موضوعی که رقابت بر سر فرصتهای شغلی، مسکن، آب و دیگر خدمات اساسی را افزایش داده و ظرفیت جوامع میزبان را با چالش جدی مواجه کرده است.
این نهاد افزود که دسترسی مردم به خدمات صحی، آب آشامیدنی سالم و آموزش، بهویژه در مناطق روستایی و در میان زنان و دختران، بهطور چشمگیری کاهش یافته است.
