رسانه آلمانی «دویچه وله» گزارش داده است که برای تسهیل روند اخراج مهاجران محکوم به «جرم» به افغانستان، دولت فدرال این کشور تایید کرده است که انتظار میرود چهار دیپلومات جدید طالبان وارد آلمان شوند.
این در حالی است که آلمان پیش از این نیز سرقنسولگری افغانستان در بن و سفارت کشور در برلین را به دیپلوماتان طالبان واگذار کرده است.
در این گزارش آمده است که دولت آلمان مصمم است اخراج مهاجران محکوم به «جرم» به افغانستان را افزایش دهد؛ در همین راستا، الکساندر دوبریندت، وزیر داخله این کشور از حزب میانهروی راستگرای «اتحادیه سوسیال مسیحی»، پیشنهاد برقراری سه پرواز چارتر در ماه را به همراه اخراجهای انفرادی از طریق پروازهای تجاری برنامهریزیشده مطرح کرده است.
این رسانه افزوده که برلین برای تسهیل این اخراجها، در حال گشودن کانالهای ارتباطی با «رژیمی» است که نیروهای آلمانی نزدیک به دو دهه علیه آن جنگیدهاند؛ ۵۹ سرباز آلمانی در آن مأموریت جان خود را از دست دادند و آلمان همچنان طالبان را به عنوان دولت افغانستان به رسمیت نمیشناسد.
وزارت داخله آلمان در پاسخ به پرسش دویچه وله گفته است: «دولت بالفعل افغانستان با پذیرش بازگشت افراد از آلمان، به تعهد خود بر اساس حقوق بینالملل عرفی مبنی بر پذیرش مجدد اتباع خود عمل میکند. در عین حال، فعالیت نمایندگیهای دیپلوماتیک افغانستان در آلمان پیششرطی برای صدور اسناد مسافرتی جایگزین است که برای انجام اخراجها ضروری هستند.»
گفتنی است که آلمان و کشورهای غربی طالبان را «دولت بالفعل افغانستان» میخوانند.
پیش از این فریدریش مرتس، از حزب میانهروی راستگرای «اتحادیه دموکراتیک مسیحی»، اخیراً در جلسه پرسش و پاسخ پارلمان آلمان گفت: «ما دست دوستی به سوی رژیم طالبان دراز نمیکنیم.»
اما او افزود که آلمان به دنبال همکاری با طالبان در «سطح فنیِ ضروری» است، آن هم در مواردی که این همکاری در راستای منافع این کشور باشد؛ بهویژه در خصوص اخراج «مجرمان».
آقای مرتس همچنین حمایت «کامل و بیقید و شرط» خود را از نحوه مدیریت این موضوع توسط الکساندر دوبریندت، وزیر داخله آلمان، ابراز کرد.
با این حال در گزارش افزوده شده که شماری از دیپلوماتان دولت پیشین افغانستان در نمایندگیهای دیپلوماتیک کشوربهشمول سفارت افغانستان در آلمان، پس از ورود نمایندگان طالبان ناگزیر به استعفا شدهاند و آنان اکنون در وضعیتی هستند که جز درخواست پناهندگی، راهی دیگری ندارند.
حمید ننگیالی کبیری یکی از این دیپلوماتان کشور است که در موقعیت دشواری قرار گرفت. او که شش سال در سرقنسولگری افغانستان در بن کار کرده و در اواخر دوران حضورش ریاست آن را بر عهده داشت، تصمیم گرفت در سپتمبر ۲۰۲۵ میلادی از سمت خود کنارهگیری کند؛ چون که حاضر نبود با خواسته دولت آلمان مبنی بر همکاری با نمایندگان طالبان موافقت کند.
این در حالی است که این اقدام دولت آلمان و کشورهای اروپایی مبنی بر دعوت از طالبان در نشستی در بروکسل به منظور اخراج مهاجران محکوم به «جرم» به افغانستان، با واکنشهای گسترده و تندی مواجه شده است.
پیش از این شماری از فعالان حقوق بشر در مقابل ساختمان کمیسیون اروپا در بروکسل، بنر با عنوان «شرم» را برافراشتند و به این اقدام کشورهای اروپایی اعتراض کردند.
از طرفی هم سازمانهای حامی پناهجویان به این موضوع نیز انتقاد دارند. هلن رزنه، مدیر اجرایی سازمان غیردولتی «پرو آزیل»، گفته است: «تصمیم به پذیرش نمایندگان طالبان در نمایندگیهای دیپلوماتیک افغانستان در آلمان، نشاندهنده مرحله جدیدی در روابط میان آلمان و طالبان است. این اقدام به رژیمی سرکوبگر مشروعیت بیشتری میبخشد؛ رژیمی که حقوق بنیادین بشر را نقض میکند، زنان و دختران را از تحصیل، اشتغال و حضور در عرصههای عمومی کنار میگذارد و بهطور نظاممند آنها را از حقوقشان محروم میسازد.»
رزنه افزود: «اولین فکری که به ذهنم رسید این بود که آلمان راه را برای این گفتگوها هموار کرده است. از دیدگاه ما، بحثهای ماههای اخیر درباره عادیسازی روابط با طالبان، جایگزینی کارکنان سفارت در بن و برلین، و اخراج افراد به افغانستان، نشانههای آشکاری هستند که ثابت میکنند آلمان در هموار کردن این مسیر نقش داشته است. اینکه تحولات به نقطهای رسیده که نمایندگان طالبان به گفتگوها دعوت و در آن مشارکت داده میشوند، حاکی از آن است که این تماسها بهتدریج در حال نهادینه شدن هستند.»
پیش از این هانا نیومن، عضو پارلمان اروپا، در واکنش به دیدار هیئت طالبان با مقامهای اتحادیه اروپا در بروکسل، هشدار داد که هرگونه دعوت، صدور ویزه و برگزاری نشست رسمی با طالبان پیام سیاسی مشخصی دارد و میتواند به مشروعیتبخشی طالبان منجر شود.
خانم نیومن در شبکه اکس نوشت: «هر دعوت، هر ویزه و هر نشست رسمی یک سیگنال سیاسی میفرستد. طالبان به دنبال بحثهای فنی نیستند، بلکه به دنبال مشروعیت هستند.»
گفتنی است که هیئتی از طالبان به تاریخ ۲ سرطان سال جاری خورشیدی برای نخستینبار با مقامهای اتحادیه اروپا در بروکسل نیز دیدار کرد؛ دیداری که به گفته مقامهای کمیسیون اروپا متمرکز بر اخراج مهاجران به افغانستان و برای یک روز انجام شد.
