افغانستان

فعالان کشور کارزاری برای بازگرداندن کودکان کار به مکتب راه‌اندازی کردند

کودکان در کابل. عکس از آرشیف.

همزمان با افزایش شمار کودکان کار در افغانستان، گروهی از فعالان اجتماعی کارزاری را برای بازگرداندن کودکان بازمانده از آموزش به مکتب راه‌اندازی کرده‌اند و خواستار اقدامات فوری برای کاهش فقر و حمایت از خانواده‌های آسیب‌پذیر شده‌اند.

براساس گزارش روزنامه «العربی الجدید» که از سوی خبرگزاری ابنا بازنشر شده است، این کارزار با مشارکت شماری از بازرگانان آغاز شده و هدف آن فراهم‌سازی زمینه بازگشت کودکان کار به چرخه آموزش از طریق حمایت مالی، تأمین نیازهای اولیه و فراهم کردن امکانات آموزشی است.

فعالان اجتماعی می‌گویند فقر گسترده، بیکاری و بیماری یا از دست رفتن سرپرست خانواده از مهم‌ترین عوامل افزایش شمار کودکان کار در افغانستان است.

به گفته آنان این وضعیت هزاران کودک را ناچار کرده به جای حضور در مکتب، در خیابان‌ها، بازارها و مشاغل سخت مشغول کار شوند.

عبدالصمیع صافی، یکی از فعالان اجتماعی، گفته است که بازگرداندن کودکان کار به مکتب بدون رسیدگی به مشکلات اقتصادی خانواده‌های آنان نتیجه‌ای نخواهد داشت.

به گفته او، بسیاری از این کودکان برای تأمین نان خانواده کار می‌کنند و خانواده‌هایشان از امکانات اولیه زندگی مانند غذا، پوشاک و مسکن مناسب محروم‌اند.

او تأکید کرده است که تأمین غذا، خدمات حمایتی، لوازم آموزشی و رسیدگی به وضعیت معیشتی خانواده‌های فقیر باید در اولویت قرار گیرد تا کودکان بتوانند به آموزش دسترسی پیدا کنند.

در همین حال، مصطفی ولی‌خان، یکی دیگر از فعالان اجتماعی، فقر شدید و نبود سرپرست خانواده را از عوامل اصلی گسترش پدیده کودکان کار دانسته و از بازرگانان خواسته است از طریق برنامه‌های کفالت تحصیلی، هزینه آموزش کودکان نیازمند را برعهده بگیرند.

او همچنین از طالبان خواسته است با ارائه کمک‌های غذایی و مالی به خانواده‌های محروم، زمینه کاهش کار کودکان و بازگشت آنان به مکتب را فراهم کنند.

در گزارش آمده است که بسیاری از کودکان کار همچنان آرزوی ادامه تحصیل را در سر دارند. عبدالله، کودک ۱۱ ساله‌ای که در کابل به واکس‌زدن کفش مشغول است، گفته که دوست دارد مانند سایر کودکان به مکتب برود و در آینده پزشک شود، اما بیماری و فلج شدن پدرش او را مجبور به کار کرده است.

صهیب، کودک یتیم ۱۲ ساله‌ای که در یکی از رستوران‌های کابل کار می‌کند نیز گفته است که به دلیل نیاز خانواده به درآمد او، امکان رفتن به مکتب را ندارد.

محمد قادر، یکی از آموزگاران کابل، هشدار داده است که محرومیت هزاران کودک از آموزش می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری برای آینده افغانستان داشته باشد.

او تأکید کرده است که این کودکان سرمایه انسانی کشور هستند و دور ماندن آنان از آموزش، روند توسعه و پیشرفت کشور را با چالش‌های جدی مواجه خواهد کرد.

برگزارکنندگان این کارزار می‌گویند هدف آنان تنها خارج کردن کودکان از محیط کار نیست، بلکه فراهم کردن فرصت واقعی برای ساختن آینده‌ای بهتر از طریق آموزش است.

آنان تأکید کرده‌اند که مقابله با پدیده کودکان کار نیازمند همکاری طالبان، بخش خصوصی، نهادهای خیریه و تمامی اقشار جامعه است.