برنامه جهانی غذا در یک بررسی «پویایی امنیت غذایی» که پس از آغاز درگیریها در خاورمیانه در سه کشور، از جمله سومالیا، سریلانکا و افغانستان، انجام داده، گفته است که این درگیریها و بهای بلند نفت در سطح جهان، وضعیت بشردوستانه در افغانستان را تشدید کرده است.
یافتههای این بررسی نشان میدهند که بحران، بهویژه از طریق شوکهای سوخت، قیمت مواد غذایی، درآمد و اختلالات تجاری، پیامدهای قابل توجهی در افغانستان، سومالیا و سریلانکا ایجاد کرده است و این عوامل به سرعت بر امنیت غذایی و معیشت در این کشورها تاثیر گذاشته اند و این روند ادامه دارد.
مطالعات موردی که برنامه جهانی غذا در چارچوب این بررسی انجام داده، نشان میدهد که این تأثیرات در ماههای آینده تشدید میشوند، حتی اگر بحران در خاورمیانه نیز کاهش یابد.
این در حالی است که پیش از این یک نهاد امریکایی موسوم به «دیتا فار افغانستان» در گزارش خود گفت که بیش از ۱۱ میلیون تن در افغانستان در سال روان میلادی با ناامنی غذایی در سطح بحران یا بالاتر روبهرو خواهند بود. این نهاد گفت که کارگران در بسیاری از بخشهای کشور همچنان توان خرید مواد غذایی اولیه را ندارند.
این گزارش افزود که از ماه اپریل تا سپتمبر ۲۰۲۶، بیش از ۱۱ میلیون تن با ناامنی غذایی در سطح سوم یا بالاتر بر اساس شاخص طبقهبندی یکپارچه امنیت غذایی (آی پی سی) مواجه خواهند شد. به گفته این نهاد، این سطح ناامنی غذایی شامل وضعیتهای «بحران»، «اضطراری» و «فاجعهبار» میشود.
بر بنیاد این ارزیابی، ولایتهای بدخشان، بلخ، بامیان، دایکندی، فاریاب، غور، جوزجان، کنر و سرپل از آسیبپذیرترین مناطق کشور به شمار میروند. در این ولایتها دستکم ۴۰ درصد جمعیت آسیبدیده از ناامنی غذایی در وضعیت بحرانی یا بدتر قرار دارند.
جوزجان بالاترین میزان ناامنی غذایی شدید را ثبت کرده است؛ بهگونهای که نیمی از جمعیت آسیبپذیر این ولایت در معرض وضعیت بحرانی یا بالاتر قرار دارند. پس از آن، فاریاب، دایکندی و غور هر کدام با ۴۵ درصد در جایگاه بعدی قرار گرفتهاند. بامیان، بلخ، سرپل، کنر و بدخشان نیز با ۴۰ درصد در میان ولایتهای آسیبپذیر قرار دارند.
این گزارش همچنین نشان میدهد که توان خرید مواد غذایی همچنان یکی از چالشهای عمده در افغانستان است.
