سال ۱۴۰۴ هجری خورشیدی، سالی پرچالش و پرتحول در سیاست افغانستان بود و در این سال، روسیه بهعنوان نخستین و تنها کشور جهان، طالبان را بهرسمیت شناخت، در حالی که سایر کشورها از چنین اقدامی خودداری کردند.
همزمان، طالبان روابط نزدیکی با هند برقرار کردند و حضور دیپلماتیک خود را در اروپا، از جمله در آلمان، گسترش دادند.
با این حال، در سال گذشته هجری خورشیدی، پاکستان، همپیمان کلیدی طالبان در صف دشمنی با آنان قرار گرفت و تلاشهای ترکیه، عربستان سعودی، قطر، ایران و دیگر کشورهای منطقه برای حل منازعه میان دو طرف راه به جایی نکشید.
رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه گفته است: «برای برقراری صلح و آرامش، و برای اینکه گفتوگو و دیپلماسی دوباره فعال شوند، همه امکانات خود را بسیج میکنیم.
در همین راستا، اخیراً با تلاشهای ما نیز تصمیم گرفته شد که درگیریها میان پاکستان و افغانستان در طول عید متوقف شود.
دستکم از اینکه میان دو کشور برادر، دستها از ماشهها برداشته شود، خونریزی رخ ندهد و دو ملت برادر بتوانند عید را در آرامش برگزار کنند، با خرسندی استقبال میکنیم.»
ایالات متحده در این سال به گفتوگو با طالبان پرداخت، با نقشآفرینی قطر. این گفتوگوها به آزادی برخی گروگانهای امریکایی انجامید اما چنانچه طالبان انتظار داشتند، روابط واشنگتن با آنها عادی نشد.
برعکس، اداره ترمپ منتقد تعامل کشورها با طالبان است و در آخرین روزهای سال، افغانستان را در میان کشورهای حامی بازداشتهای ناعادلانه قرار داد.
در سال ۱۴۰۴، ملل متحد همچنان نتوانست بنبست سیاسی افغانستان را بشکند و تلاشهای این سازمان در چارچوب فرایند دوحه روی محور مبارزه با مواد مخدر و سکتور خصوصی محدود ماند.
در سالپار، گزارشهای پیهم از اختلافهای درونی میان رهبری طالبان گزارش شد، بهویژه میان حلقه هبتالله آخندزاده و شبکه حقانی.
با این حال، رهبر طالبان، پیوسته به اطاعت از خودش بیقید و شرط تاکید کرد و اقدام برای رفتن بهسوی دستیابی به مشروعیت سیاسی داخلی در حاکمیت او جایی نداشت.
با این حال، در داخل افغانستان هیچ گونه حرکت سیاسی مخالف وجود ندارد.
نیروهای سیاسی مخالف در بیرون از کشور هم پراکنده ماندند و ظاهرا به نظر میرسد نقشی در سیاستگذاری داخل کشور نداشتند.
با این همه، هنوزهم خطونشان جامعهی جهانی برای طالبان در شکلدهی دولت فراگیر پا برجاست.
حتا روسیه و چین به عنوان همپیمانان بزرگ طالبان خواستار شکلگیری یک دولت همهشمول اند اما طالبان همچنان بر حاکمیت مطلق خودشان تاکید دارند.
