شماری از باشندگان ولسوالی تولک ولایت غور میگویند که به دلیل ضعف شدید اقتصادی، توانایی خرید مواد اولیه خوراکی را از دست دادهاند. در همین حال، دکانداران محل نیز میگویند که به دلیل کاهش توان خرید مردم، کار و بار آنها مانند گذشته رونق ندارد.
راز محمد، دکانداری که در گوشهای از ولسوالی تولک دکان کوچک مواد خوراکی دارد، میگوید وضعیت اقتصادی نامناسب مردم باعث شده است نتواند کسبوکارش را توسعه دهد. او تأکید میکند که رکود در بازار، زندگی او را نیز به شدت تحت تأثیر قرار داده است.
راز محمد، دکاندار در ولایت غور، میگوید:«داخل دکان من را نگاه کنید؛ چند قلم جنس بیشتر نیست. من پول زیادی ندارم که اجناس بیشتری بیاورم به دکانم. همین اجناس را هم میرویم از عمدهفروشان بزرگ به قرض میآوریم تا لقمه نانی بهدست بیاوریم.»
برخی باشندگان این ولسوالی نیز نبود کار و افزایش فقر را از بزرگترین چالشهای زندگیشان میدانند.
فدا محمد، باشنده تولک ولایت غور، میگوید:«از کدام بخش بگویم که شرایط زندگی مردم ما خراب نباشد؟ از لحاظ مواد غذایی شرایط آنان خراب است، از لحاظ لباس و پوشاک شرایطشان خیلی خراب است؛ هیچ کمکی برای مردم ما صورت نمیگیرد.»
جوانان این ولسوالی میگویند نبود فرصتهای کاری آنان را با آیندهای مبهم روبهرو ساخته است و بسیاری ناچار اند برای کار روزانه، ساعتها در بازار سرگردان شوند.
عبدالله، یکی از جوانان تولک، میگوید:«میرویم به بازار؛ پنجاه یا صد افغانی کار میکنیم، همان است—تمام. اگر کار و باری میبود که لازم نبود ما سر خود را خم کنیم؛ انسان باید نزد الله متعال سر خود را خم کند.»
غور از ولایتهای دوردست کشور است که خشکسالی، افزایش فقر و نبود فرصتهای شغلی، از چالشهای اساسی مردم آن به شمار میرود. به همین دلیل، بسیاری از جوانان این ولایت برای یافتن لقمه نانی، راه مهاجرت—بهویژه به ایران—را در پیش میگیرند.
