برخی از پزشکان در قندهار با ارسال شواهدی، از آنچه بدرفتاری طالبان با کارمندان صحی خواندهاند، شکایت کرده و گفتهاند که این شرایط باعث دلسردی آنها از ادامه فعالیت حرفهایشان شده است.
منابع میگویند که فشارها و برخوردهای طالبان در بیمارستانهای قندهار باعث شده شماری از کارمندان زن و مرد به ترک وظایفشان مجبور شوند.
برخی از پزشکان میگویند جوازهای حرفهای از زمان جمهوریت مسدود بوده و هنوز هم طالبان اجازه فعالیت به آنها نمیدهند، مگر اینکه جواز رسمی ارائه کنند. آنها میافزایند که بدون جواز، اجازه تأسیس داروخانه به کسی داده نمیشود.
یکی از پزشکان که به دلیل حساسیت موضوع نمیخواهد نامش فاش شود، گفته است: «بیش از ده سال است در حوزه درمان فعالیت دارم، اما حالا به بهانه نداشتن جواز، اجازه تأسیس داروخانه شخصی را نمیدهند. در زمان حامد کرزی جوازها بسته شد و بعد از آن هزاران پزشک فارغالتحصیل شدند؛ حالا از کجا باید جواز بیاوریم؟»
او که جراح یکی از بیمارستانهای دولتی قندهار است، ادامه میدهد: «از سالها پیش برای مردم کار کردهام، اما حالا میخواهم یک داروخانه مستقل باز کنم، میگویند جواز نداری. ما از برخورد تحقیرآمیز وزارت صحت عامه خسته شدهایم.»
پزشکان میگویند که در شهر قندهار بیش از ۸ هزار داروخانه فعالیت دارند که تنها ۳۰ درصد آنها جواز رسمی دارند یا جواز کرایهای گرفتهاند، در حالی که ۷۰ درصد آنها توسط پزشکان واجد شرایط اداره میشوند که نه جواز رسمی دارند و نه امکان گرفتن آن فراهم شده است.
به گفته آنها، این مشکل تنها در قندهار نیست و در سطح کشور نیز حدود ۷۰ درصد پزشکان فاقد جواز قانونی برای تأسیس داروخانهاند.
پزشکان خواستار آن شدهاند که وزارت صحت عامه طالبان یک روند شفاف و منظم برای صدور جواز ایجاد کند تا آنها بتوانند مطابق قانون فعالیت کنند. آنها همچنین خواستار توقف «تحقیر، آزار و محدودیتهای غیرمنطقی» هستند.
بهگفته یکی از آنان، «اکنون هر طبیب و نرس در جامعه، از عملکرد طالبان خسته و دلزده شده است.»
در سوی دیگر، این پزشکان از محدودیتهای تازه بر کارکنان زن نیز پرده برداشتند.
یکی از آنان میگوید: «به پرسونل زن گفتهاند که چادری یا نقاب نپوشند و فقط ماسک بزنند، که این تصمیم برخلاف آزادی شخصی و تعریف اسلامی از حجاب است. با این حال، زنان برای حفظ شغل خود، این شرط را پذیرفتهاند.»
بنا به گزارش این پزشکان، طالبان اخیراً اعلام کردهاند که کارمندان زن باید با «محرم» به بیمارستان بیایند و تا پایان روز کاری، محرم در محل بماند.
یکی از پزشکان گفته است: «به ما گفتهاند که هر کارمند زن باید همراه محرمش به بیمارستان بیاید و او تا عصر آنجا بماند. در گذشته حتی مردان اجازه ورود به بخشهای زنان را نداشتند، حالا محرم هرچند کار نمیکند، باید تمام روز آنجا بماند. در شرایط اقتصادی فعلی، چگونه ممکن است خانوادهای یک نفر را فقط برای نشستن در بیمارستان اختصاص دهد؟»
به گفته منابع، بسیاری از کارمندان زن به دلیل همین محدودیتها از کار کنار رفته و خانهنشین شدهاند.
طالبان در این باره تاکنون چیزی نگفتهاند. در بیش از چهار سال پسین، طالبان محدودیتهای روز افزون بر کار و فعالیت و زندگی روزمره زنان وضع کردهاند.
