ملاله یوسفزی، برنده جایزه صلح نوبل، با انتقاد تند از بیعملی رهبران جهان در قبال وضعیت زنان و دختران در افغانستان، گفته است که جامعه جهانی در برابر نقض گسترده حقوق زنان «سکوت و بیتفاوتی» اختیار کرده است.
او خواستار ایجاد سیستمهای پاسخگویی برای عاملان نقض حقوق زنان افغانستان شد.
او میگوید با بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱، آینده زنان و دختران افغانستان بهشدت آسیب دیده و بسیاری از دستاوردهای دو دهه گذشته از میان رفته است.
ملاله یوسفزی روز شنبه، نهم جوزا، در گفتوگوی اختصاصی با روزنامه بریتانیایی «آبزرور» گفته است که در قوانین بینالمللی حمایت کافی از زنان و دختران وجود ندارد و به همین دلیل باید سازوکارهای جدیتری برای پاسخگو ساختن رهبران و عاملان نقض حقوق بشر ایجاد شود.
او در این مصاحبه با اشاره به وضعیت کنونی افغانستان گفته است که زنان هنوز از حق آموزش در سطوح متوسطه و عالی، و همچنین از بسیاری از فرصتهای کاری محروم هستند.
به گفته او، این وضعیت در حالی ادامه دارد که بخش زیادی از جامعه جهانی «در برابر این بحران سکوت کرده است».
خانم یوسفزی همچنین تأکید کرده است که آنچه در افغانستان جریان دارد، تنها یک موضوع داخلی یا فرهنگی نیست، بلکه مسئلهای مربوط به حقوق بشر در سطح جهانی است.
او گفته است: «اگر جهان در برابر وضعیت دختران افغان کاری انجام ندهد، پیام خطرناکی به دختران در سراسر جهان خواهد فرستاد.»
این فعال حقوق زنان که در ۱۵ سالگی هدف حمله طالبان قرار گرفت و بعدها به نماد جهانی مقاومت در برابر محرومیت آموزشی دختران تبدیل شد، در بخش دیگری از سخنانش از رشد بیاعتمادی جهانی نسبت به حقوق بشر و افزایش بیثباتی سیاسی ابراز نگرانی کرده است.
ملاله یوسفزی با اشاره به تجربه شخصی خود و فعالیتهای بنیاد ملاله گفته است که همچنان برای ادامه آموزش دختران افغانستان از طریق برنامههای مخفی و شبکههای حمایتی تلاش میشود، اما این تلاشها با خطرات جدی همراه است.
او تأکید کرده است که امید یک انتخاب آگاهانه است، نه چیزی که از بیرون به انسان داده شود؛ و افزوده است که زنان و دختران افغانستان با وجود محدودیتها همچنان به مبارزه و ادامه آموزش ادامه میدهند.
