سازمان دیدبان حقوق بشر میگوید سیاستها و دستورالعملهای طالبان در قبال زنان، تنها به داخل افغانستان محدود نمانده و تلاشهایی برای محدود کردن صدای آنان در خارج از کشور نیز مشاهده میشود.
فرشته عباسی، پژوهشگر بخش افغانستان در این سازمان، در گزارشی گفته است که هنگام همکاری با یک رسانه محلی، از او خواسته شده بود به جای خودش یک مرد درباره کارش صحبت کند.
به گفته او این اقدام نتیجه دستورهای مرتبط با نهادهای طالبان بوده است.
او میگوید بر اساس این دستورالعملها، زنان افغانستان حتی در خارج از کشور نیز هنگام حضور در رسانهها با محدودیتهایی از جمله پوشش اجباری و شرایط خاص مواجه میشوند.
به گفته خانم عباسی این موضوع هویت حرفهای زنان را تضعیف میکند و آنان را بخاطر جنسیتشان محدود میسازد.
در این گزارش تأکید شده است که این روند نشان میدهد طالبان در تلاش اند کنترول خود بر روایتها و صدای زنان را فراتر از مرزهای افغانستان نیز گسترش دهند.
خانم عباسی میگوید در داخل افغانستان نیز وضعیت آزادی بیان برای زنان به شدت محدود شده است.
به گفته او، زنان از ادامه تحصیل در سطوح بالاتر محروم هستند و در بسیاری از بخشها از حضور در فعالیتهای اجتماعی و حرفهای کنار گذاشته شدهاند.
این درحالی است که در برخی مناطق، زنان خبرنگار اجازه فعالیت ندارند و حضور یا صدای آنان در رسانههای دیداری و شنیداری نیز به شدت محدود شده است.
دیدبان حقوق بشر تأکید میکند که چنین سیاستهایی بخشی از یک نظام گستردهتر محدودسازی زنان است که هم در داخل افغانستان و هم در تعاملات فرامرزی قابل مشاهده است.
