شماری از باشندگان ولسوالی غورماچ ولایت بادغیس میگویند برای دستیافتن به آب آشامیدنی ساعتها انتظار میکشند.
بهگفتهٔ آنان، تأمین آب از طریق سیستمهای سولری انجام میشود که در روزهای ابری و بارانی از کار میافتد و همین موضوع کمبود شدید آب را بهدنبال دارد.
عزیزالله، باشنده بادغیس میگوید: «ما آب برای نوشیدن نداریم، سولر ها نیز در این فصل زمستان کار نمیکند و خدا شاهد است که ما هیچ چیزی نداریم.»
رمضان، باشنده بادغیس افزود: «سولر ها کار نمیکند و ما آب برای نوشیدن نداریم، زمانی که باران میشود، زمانی که ابر میشود سولر ها درست کار نمیکند، آب نیست در این فصل سرما با کمآبی و با سردی روبهرو هستیم.»
بهگفته باشندگان این ولسوالی، تنها یک چاه آب برای بیش از ۲۰۰ خانواده وجود دارد که از سوی مؤسسات زیر حمایت ملل متحد حفر شده است؛ اما این چاه نیز پاسخگوی نیازهای آب آشامیدنی آنان نیست.
سردار باشنده بادغیس گفت: «فعلا خوب فصل باران و زمستان است و آب نیست، در دیگر وقت ها نیز ما با مشکل کمآبی مواجه هستیم، گاهی اوقات پنجاه تن برای بدست آوردن یک بشکه آب تجمع میکنند و اما برای شان آب فراهم نمیشود.»
همزمان با تغییرات اقلیمی و قطع حمایتهای نهادهای بشردوستانه، نیاز شهروندان کشور، به ویژه باشندگان بخشهای دور دست به آبهای صحی آشامیدنی به شدت افزایش یافته است.
