شماری از آوارگان داخلی در ولایت فراه میگویند که به دلیل وخامت وضعیت اقتصادی، توانایی تأمین غذای کافی برای کودکانشان را ندارند.
حضرت گل که سرپرست خانواده ۱۹ نفری است میگوید کودکانش در معرض گرسنگی شدید قرار داشته و توان تامین هزینههای خوراک خانوادهاش را ندارد.
این آواره داخلی همچنان تاکید دارد که نمیتواند کودکان شیرخوارش را از گرسنگی نجات دهد.
حضرت گل گفت: «توانایی ندارم که به کودکانم شیر بخرم، ۱۹ تن اعضای فامیل من است و سه من(۱۲ کیلو) آرد هم بیشتر در خانه ما نیست.»
برخی از آوارهگان دیگر داخلی در فراه وضعیت مشابه دارند.
آنان میگویند، توان تامین مخارج زندگیشان را ندارند. به گفته آنان، بیکاری و قطع کمکهای بشردوستانه سبب گسترش فقر و گرسنگی در میانشان شده است.
فخرالدین، آواره داخلی افزود: «ما در یک شرایط بسیار بد گرفتار شدیم، ما نمیتوانیم یک بورجی آرد بخریم. روغن را مجبور هستیم که از بوتل های کوچک خریداری کنیم.»
در این میان، عدم دسترسی کافی به خدمات درمانی، بهویژه برای کودکان، یکی از چالشهای بنیادی این آورگان خوانده میشود.
رحمان، آواره داخلی میگوید: «ما وقتیکه به کلینیکها مراجعه میکنیم، برای ما تنها یک پاکت تابلت میدهند، ما خیلی در شرایط بد قرار گرفتهایم، برنج روغن و هیچ چیزی برای خوردن نداریم.»
پیشتر فدراسیون جهانی صلیب سرخ و هلال احمر هشدار داده بود که قطع کمکهای خارجی به افغانستان، کشور را در وضعیت فاجعهبار قرار میدهد. چنانچه بربنیاد آمار ملل متحد دستکم ۱۷ میلیون تن در افغانستان نیازمند به کمکهای بشری هستند و میلیونها کودک با سوء تغذیه شدید روبهرو اند.
اما به گفته نهادهای حقوق بشری، بودجه کافی برای رسیدگی به این بحران وجود ندارد.
