سازمان پزشکان بدون مرز میگویند کمبود دسترسی به مراقبتهای فوری و تخصصی، همچنان جان بیماران تروما را در افغانستان تهدید میکند.
به گفته این سازمان ابن چالش در بسیاری موارد، فاصله میان مرگ و زندگی را تنها به چند دقیقه کاهش میدهد.
به گزارش این نهاد، اسحاق، کودک حدوداً هشتساله، پس از انفجار یک شیء ناشناس در نزدیکی خانهاش در شهر قندز، در وضعیت کاملاً بحرانی به مرکز ترومای پزشکان بدون مرز منتقل شد.
او هنگام بازی این شیء را یافته و با تلاش برای باز کردن آن، دچار انفجار شده بود.
پزشکان بدون مرز میگویند خانواده اسحاق با استفاده از یک روسری تلاش کردند خونریزی شدید او را مهار کنند و با اقدام سریع، او را به شفاخانه رساندند؛ اقدامی که به گفته تیم درمانی، نقش تعیینکنندهای در زنده ماندن این کودک داشته است.
به گفته مسئولان مرکز ترومای قندز، اسحاق با زخمهای عمیق، شکستگیهای متعدد و جراحات شدید داخلی بستری شد؛ بهگونهای که بخشی از اندامهای داخلی او نمایان بود.
پزشکان بدون مرز گفته اند که تیم پزشکی بلافاصله اقدامهای حیاتی از جمله باز نگهداشتن راه هوایی، تزریق مایعات احیاکننده و تجویز داروهای ضدعفونت را آغاز کرد.
این نهاد افزوده است که اسحاق در روزهای بعد به سپسیس و سپس شوک سپتیک مبتلا شد؛ وضعیتی که میتواند به از کار افتادن اندامهای حیاتی منجر شود.
به گفته پزشکان، او برای مدتی طولانی در وضعیت ناپایدار قرار داشت و احتمال زنده ماندن او بسیار اندک بود.
پزشکان بدون مرز تأکید کردهاند که به دلیل وخامت وضعیت، این کودک در ابتدا قادر به تحمل عمل جراحی نبود و بهطور پیوسته زیر نظر تیم درمانی قرار داشت. پزشکان همچنین خانواده اسحاق را در جریان خطرات جدی و احتمال زنده نماندن او قرار داده بودند.
بر اساس این گزارش، پس از حدود یک هفته، وضعیت اسحاق بهتدریج بهبود یافت و او از شوک سپتیک خارج شده و سپس چندین عمل جراحی بر روی او انجام شد که به بیش از ۲۰۰ بخیه انجامید. روند بهبودی او آهسته اما پیوسته بوده است.
چهار هفته پس از بستری شدن، اسحاق در حالی که دوباره قادر به راه رفتن بود، از شفاخانه مرخص شده است.
پزشکان بدون مرز میگویند تجربه اسحاق نشان میدهد که «زمان طلایی» در درمان تروما، نقشی حیاتی دارد و هرگونه تأخیر در دسترسی به مراقبتهای فوری میتواند پیامدهای مرگبار داشته باشد.
