طالبان در بیش از چهار سال گذشته بالاتر از ۱۸۴۸ تن، بهشمول ۲۵۰ زن را در برابر دید مردم شلاق زدهاند. آمار های منتشر شدهی دادگاه عالی طالبان نشان میدهند که از آغاز سال ۲۰۲۵ میلادی تا پایان این سال، طالبان ۱۰۴۸ تن به شمول ۱۵۰ زن را در برابر دید مردم شلاق زدهاند.
بر بنیاد یافتههای آمو، روند شلاق زدن مردم از سوی طالبان در سال ۲۰۲۵ میلادی در مقایسه به سالهای گذشته، دو برابر افزایش داشته است.
طالبان افزون بر شلاق زدن مردم، تنها در سال گذشته میلادی سه تن را در ولایتهای خوست، بادغیس و پکتیا با حضور هزاران تن «قصاص» کردهاند.
این آمارها افزایش کمپیشینه مجازات بدنی مردم از سوی طالبان را نشان میدهند.
یافته های آمو نشان میدهند که به اتهامهای «فرار از خانه، دزدی و عمل خلاف شریعت» شلاق زده شدهاند که از این میان کابل بیشترین رقم را گواه بوده است.
با گذشت چهار سال از به قدرت رسیدن دوباره طالبان، عملاً روند مجازات بدنی مردم به یک امرِ روزمره مبدل شده و در سال گذشته میلادی نیز تمام ولایتهای کشور بهشمول کابل گواه کمپشینه مجازات بدنی و بهویژه شلاق از سوی طالبان بوده است.
بر بنیاد یافتههای آمو، روند مجازات بدنی مردم از سوی طالبان در مقایسه با سالهای گذشته دو برابر افزایش داشته است. آمار کلی شلاق پس از به قدرت رسیدن طالبان نشان میدهند که ۲۹۸ تن بهشمول ۷۴ زن در سال ۱۴۰۱، ۴۴ تن بهشمول ۶ زن در سال ۱۴۰۲، بیش از ۴۵۶ تن بهشمول ۶۰ زن در سال ۱۴۰۳، بیش از ۱۰۴۰ تن بهشمول ۱۵۰ زن در سال ۱۴۰۴ خورشیدی بوده است که در مجموع بیش از ۱۸۴۸ تن بهشمول ۲۹۰ زن میشود.
سیما نوری، فعال حقوق بشر، میگوید: «طالبان با روایتهای افراطی از دین و شریعت، ظلم و استبداد را توجیه میکنند. شلاق زدن بدون محاکم عادلانه و در فقدان قانون اساسی، نقض آشکار حقوق بشر و ادامه استبداد است. طالبان با ادامه خشونت آزادیهای انسانی را سرکوب میکنند.»
طالبان تنها به مجازات شلاق بسنده نکردهاند، در سال ۲۰۲۵ میلادی سه تن را در ولایتهای خوست، بادغیس و پکتیا با حضور هزاران تن نیز «قصاص» کردهاند. در آخرین مورد، یک تن در ولایت خوست به اتهام «قتل» و با حضور ۸۰۰۰۰تن از سوی یک کودک ۱۳ ساله «قصاص» شد، اقدام که با موجی از واکنشها روبهرو شد.
گفتنی است که طالبان اعدامهای افراد در طی چهار سال گذشته را «قصاص» خواندهاند و اکثر این افراد با ضرب گلوله کشته شدهاند.
یافتههای آمو نشان میدهند که طالبان در چهار سال گذشته بر ۱۷۸ تن «حکم قصاص»، بر ۳۷ تن «حکم سنگسار» و بر ۴ تن دیگر «حکم آوار کردن دیوار» را صادر کردهاند که از این میان در این مدت، حکم «قصاص» را بر ۱۲ تن عملی کردهاند.
شهروندان کشور مجازات بدنی مردم از سوی طالبان را انتقاد میکنند و تاکید دارند که طالبان کشور را به زندان مردم و میدان خشونت مبدل کردهاند.
یک باشنده کابل میگوید: «طالبان، افغانستان را به زندان مردم تبدیل کردهاند. زن و مرد را بیدلیل با حضور هزاران تن شلاق میزنند و به کرامت انسانی آنان توهین میکنند.»
باشنده کابل دیگر کابل گفته است: «وضعیت کنونی برای ما قابل تحمل نیست. طالبان هر روز زنان و مردان را شلاق میزنند، این وضعیت ما را نسبت به آینده ناامید ساخته است.»
مجازات بدنی شهروندان کشور از سوی طالبان در بیش از چهار سال گذشته با واکنشهای جهانی نیز روبهرو بوده است و نهادهای جهانی بهشمول ملل متحد، دیدبان جهانی حقوقبشر و عفو بینالملل، بارها ضمن نکوهش آن، خواستار توقف آن شدهاند.
نهادهای پشتیبان حقوقبشر بارها مجازات بدنی مردم از سوی طالبان را نقض آشکار حقوقبشر و «جنایت در برابر بشریت» دانستهاند و در آخرین مورد هم دیوان بینالملل کیفری حکم بازداشت رهبر و رئیس دادگاه عالی طالبان را به اتهام «جنایت در برابر بشریت و آزار و اذیت مبتنی بر جنسیت» صادر کرد.
طالبان اما با پشت کردن این خواستها پیوسته بر تطبق آنچه آنان «شریعت» میخوانند، تاکید کردهاند.
