شماری از باشندگان ولسوالی نوزاد ولایت هلمند میگویند که کودکانشان به بیماریهای لبچاک و کامچاک مبتلا هستند و توانایی مالی برای درمان آنان را ندارند.
به گفته باشندگان نوزاد، برخی از کودکانشان به دلیل شدت بیماریهای فصلی جان میدهند و این خانوادهها به خدمات صحی و درمانی رایگان دسترسی ندارند.
لبچاک و کامچاک کودکان، یکی از بیماریهای نگرانکننده برای باشندگان ولسوالی نوزاد ولایت هلمند است. صدها کودک، مانند بریالی، به این بیماری مبتلا هستند؛ بیماریای که نیاز به درمان تخصصی و هزینههای سنگین دارد.
اما پدر بریالی میگوید که توان مالی برای درمان کودکش را ندارد.
لغمان خان، باشنده هلمند، میگوید: «این کودک نمیتواند پستان مادرش را بگیرد و من مجبور هستم برایش شیر خشک تهیه کنم. خرید شیر خشک هم از توان من خارج است. جانش خارش میکند و غذا نمیخورد. ما تمام روز با او در تکلیف هستیم. هیچ فرد یا نهادی هم کودک مرا درمان نمیکند و من توان مالی درمانش را ندارم.»
در کنار این، در ولسوالی نوزاد شمار زیادی از کودکان به بیماریهای مختلف، بهویژه بیماریهای فصلی، مبتلا هستند؛ بیماریهایی که در صورت عدم درمان، جان کودکان را میگیرند.
راز محمد، باشنده هلمند، میگوید: «کودکان در این ولسوالی جانهایشان را از دست میدهند. اینگونه نیست که یک یا دو کودک باشد؛ کودکان بسیار زیادی جان میدهند. یک کلینیک اینجا وجود دارد، اما ما را درست درمان نمیکنند. فقط برای ما نامه ثبت میدهند و میگویند به جای دیگر بروید. شما چهره این کودکان را ببینید که در چه وضعیتی قرار دارند.»
همزمان با قطع کمکهای پزشکی خارجی در کشور، هزاران مرکز درمانی دایمی و موقتی که بیشتر در بخش های روستایی فعال بودند، متوقف شدهاند؛ موضوعی که آسیب جدی به وضعیت صحی بیماران در سراسر کشور وارد کرده است.
