همزمان با آغاز کارزار جهانی شانزدهروزه محو خشونت علیه زنان، جنبش زنان بهسوی آزادی با نشر قطعنامهای گفته که هر نوع خشونت مبتنی بر جنسیت باید «بیقیدوشرط» محکوم شود و جامعه جهانی در قبال وضعیت زنان نباید بیتفاوت بماند.
این جنبش که از سوی طاهر ناصری رهبری میشود در قطعنامهاش تأکید کرده است که خشونت فزیکی، روانی، اقتصادی و اجتماعی علیه زنان و دختران، نقض آشکار حقوق بنیادین انسانی است و نیازمند پاسخ فوری، مؤثر و هماهنگ است.
جنبش زنان خواستار پایان فرهنگ معافیت شده و از نهادهای ملی و بینالمللی خواسته است تا عاملان خشونت را بهگونه جدی تحت پیگرد قانونی قرار دهند و سازوکارهای مؤثر پاسخگویی و حمایت از قربانیان را ایجاد و عملی کنند.
در بخش دیگری از این قطعنامه آمده است که زنان باید به خدمات حقوقی، صحی، روانی و حمایوی بدون ترس و تبعیض دسترسی داشته باشند و هرنوع محدودیت در این زمینه باید فوراً رفع شود.
جنبش زنان بهسوی آزادی تأکید کرده است که آگاهیعامه و برنامههای آموزشی برای تغییر نگرشهای خشونتزا ضروری است و تقویت فرهنگ احترام، برابری و همزیستی باید در اولویت قرار گیرد.
در این قطعنامه، حضور معنادار زنان در ساختارهای تصمیمگیری پیششرط اساسی ایجاد جامعهای صلحآمیز و عاری از خشونت خوانده شده و از نهادها جهانی خواسته شده تا زمینه مشارکت سیاسی، اجتماعی و اقتصادی زنان را بدون تبعیض فراهم کنند.
این جنبش همچنین محرومیت زنان از آموزش، کار و مشارکت اجتماعی را نوعی «خشونت سیستماتیک» دانسته و خواهان رفع کامل محدودیتها بر آزادیهای اساسی زنان شده است.
جنبش زنان بهسوی آزادی از جامعه مدنی، رسانهها، نهادهای حقوق بشری و حکومتها خواسته است تا برای محو خشونت علیه زنان همکاری گسترده و عملی داشته باشند.
