آزمون سالانه در مکتبهای پایتخت و بسیاری از ولایتهای سردسیر کشور امروز (شنبه، اول قوس) آغاز شد، اما همزمان نگرانیها از آینده تحصیلی دختران همچنان پابرجاس
شماری از دختران صنف ششم با آغاز این آزمون، میگویند که نگران آیندهشان هستند و تاکید میورزند که با ادامه ممنوعیتهای آموزشی از سوی طالبان، آنان با آینده ناروشن روبهرو هستند.
نادیه، دانشآموز صنف ششم در یکی از مکتبهای دولتی کابل، امسال آخرین سالی را میگذراند که اجازه دارد به مکتب برود.
با وجود علاقه شدید به ادامهٔ آموزش و رویای دیرینهاش برای داکتر شدن، محدودیتهای وضعشده از سوی طالبان مانع ادامهٔ درس او پس از صنف ششم شده است.
نادیه، دانش آموز میگوید: «من از تشویش این که سال آینده نمیتوانم درس بخوانم، آمادگی درست برای امتحان نگرفتم. امسال سال آخر امتحان است بسیار جگر خون هستم که نمی توانم بیایم مکتب.»
امروز در حالی آزمون سراسری دانش آموزان در سراسر کشور آغاز شد که نگرانیها دربارهٔ آیندهٔ تحصیلی دختران مایه نگرانی خانوادههاست.
امسال نیز، مانند سالهای گذشته، برای دختران فارغ از صنف ششم، ارتقایی وجود ندارد.
مریم با وجود آمادگی برای آزمون، میگوید شور و هیجان سالهای گذشته را ندارند؛ زیرا پس از پایان صنف ششم اجازهٔ ادامهٔ آموزش را ندارد.
مریم میگوید: «من آرزو دارم داکتر شوم، مثل من هزاران تن دختر آرزو دارند در رشتههای تحصیلی آموزش ببینند اما میدانم که در شرایط فعلی این رویا برآورده نمیشود. من می خواهم که سال آینده درسم را ادامه بدهم.»
همزمان با این برخی از خانوادههای دختران نیز با انتقاد از محرومیت دخترانشان از آموزش میگویند که طالبان دختران را قربانی سیاستهای شان نکنند.
فیروزه، باشنده کابل میگوید: «آینده دخترانم چی میشود این ها بی سرنوشت میمانند اینها آرزو دارند، من نگران سرنوشتشان هستم.»
این در حالیاست که پیش ۱۵۰۰ روز از بسته شدن مکتبها بهروی دختران بالاتر از صنف ششم میگذرد. طالبان یک ماه پس از بازگشت دوباره به قدرت، در ۲۶ سنبله ۱۴۰۰ با نشر اعلامیهای رفتن دختران به مکتب در مقاطع متوسطه و لیسه را ممنوع کردند و از آن زمان به بعد، دروازههای آموزش تنها به روی پسران باز مانده است.
منع آموزش دختران زمینهساز ازدواجهای اجباری و افسردگی در میان دختران شده است.
