بررسی تازه آمو نشان میدهد که کابینه طالبان نه تنها در یک ساختار بسته شکل گرفته، بلکه عملاً در انحصار یک جغرافیا، یک قوم و یک حلقه مشخص قدرت قرار دارد.
تمرکز بیسابقه وزارتهای کلیدی، از دفاع و مالیه تا معارف، تحصیلات عالی و نهادهای اقتصادی و قضایی، در دست چهرههای وابسته به قندهار، تصویر روشنی از الگوی تصمیمگیری طالبان ارائه میکند.
مرکزیت قدرت در جنوب، و حاشیهنشینی مطلق ولایتهای شمال، غرب و مرکز.
