باشندگان سمنگان میگویند بهای مواد خوراکی افزایش یافته، اما فرصتهای کاری اندک است و این وضعیت زندگی مردم را با دشواری روبهرو کرده است.
شماری از باشندگان این ولایت از افزایش بیکاری ابراز نگرانی کرده و تأکید دارند که در حالیکه کار وجود ندارد، نرخ مواد خوراکی نیز بهگونه قابل توجهی بالا رفته است.
وحیدالله، یکی از باشندگان سمنگان، میگوید از صبح تا شام با چرخدستی دنبال کار میگردد تا بتواند لقمهنانی برای خانوادهاش فراهم کند. او با نگرانی از وضعیت اقتصادی میافزاید: «منتظر یک لقمه نان هستیم، همین نان پیدا شود. کار و بار نیست، در مندوی میرویم، اما کار نیست. وقتی به خانه میرویم، مشکلات زیاد است. ده نفر فامیل هستیم. کار برای ما پیدا شود تا بتوانیم خانواده را تأمین کنیم.»
احمد نبی، دیگر باشنده سمنگان، نیز گفت: «کار نیست، همینجا با دو بوتل رنگ نشستهام تا پیسه چهار تا نان پیدا شود.»
به گفته باشندگان، افزایش بهای مواد خوراکی در کنار نبود شغل سبب شده تا وضعیت اقتصادی آنان با دشواریهای جدی همراه شود.
برخی از آنان میگویند با کار روزانه تنها هشتاد تا صد افغانی درآمد دارند، در حالیکه قیمت مواد خوراکی بهطور مداوم در حال افزایش است.
یکی از باشندگان سمنگان که نخواست نامش فاش شود، گفت: «قیمتها بالا است، هیچ چیزی نمیتوانیم خریداری کنیم. حالا یک کیلو بوره ۸۰ افغانی است. من هم روزی هشتاد یا صد افغانی کار میکنم. یا باید بوره بخرم، یا چای، یا نان برای خانه ببرم. در خانه هم یک دخترم بیمار است.»
افزون بر سمنگان، در دیگر ولایتهای کشور نیز مردم از افزایش بیکاری و بهای مواد خوراکی شدیداً نگراناند. آنان از جامعه جهانی، بهویژه سازمان ملل متحد، میخواهند در این شرایط دشوار اقتصادی مردم افغانستان را فراموش نکنند.
